Artyści

Artyści 

Bardyszewska Jaga

Absolwentka rzeźby na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika W Toruniu. Dyplom z rzeźby w roku 1985 pod kierunkiem wybitnego artysty rzeźbiarza Prof. Adolfa Ryszki, „…co napawa mnie dumą. To dzięki temu człowiekowi zaczęłam ambitniej podchodzić do własnych poczynań na <<niwie sztuki>> próbując swych sił w różnych technikach rzeźbiarskich.”  

Urodzona w 1954 roku w Borysławiu na Kresach Wschodnich (dziś Ukraina), wychowana w Jarosławiu, w gronie czwórki utalentowanego rodzeństwa, "znajdujące się tam Liceum Sztuk Plastycznych przesądziło o wyborze mojej drogi życiowej. Zetknęłam się tam z ludźmi, którzy  mieli duży wpływ na mój rozwój. Wspaniałe Grono Pedagogiczne, koledzy o niezwykłych osobowościach!  Tam obudziła się we mnie żądza przygód, której podporządkowana jestem do dzisiaj. Stagnacja  <<zabija moją duszę>>”.    

Okres studiów to również fascynacja końmi, jeździectwem, co znalazło odbicie we wczesnych  pracach malarskich. Po kilkunastu latach spędzonych w środowisku toruńskim, gdzie założyła z przyjaciółmi i współprowadziła Studencki Ośrodek Jeździecki „Ułanka”, żyjąc z rodziną i wychowując synów Bartłomieja i Dominika w urokliwym miejscu lecz warunkach spartańskich, los rzucił ją wraz z rodziną na Mazury.

„Rozpoczynając pracę w szkole w Łynie odkryłam swoje nowe powołanie – wychowanie i kształcenie młodych umysłów i osobowości.”  Swojej nowej małej  ojczyźnie oddała swoją energię i talent organizując lub współorganizując plenery i warsztaty plastyczne, włączając się w rehabilitację osób z niepełnosprawnością poprzez sztukę.  

Jej wysiłki zostały dostrzeżone i docenione. Została wyróżniona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego - odznaczeniem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

„Staram się godzić pracę pedagoga i artysty plastyka, co prawdę mówiąc, w ostatnim czasie staje się coraz trudniejsze.”

W nieustawaniu w zmaganiach z „pędzlem i dłutem” pomagają jej plenery artystyczne, na które jest zapraszana i w których chętnie uczestniczy. Dzięki panującej tam atmosferze, łączącej ambitną pracę z wymianą doświadczeń, poznawaniem nowych ludzi i nowych kultur, chęć tworzenia ożywa w niej wciąż na nowo. Należy do Związku Plastyków Warmii i Mazur.

Jest autorką licznych dzieł rzeźbiarskich i malarskich, które zdobyły uznanie i trafiły do kolekcjonerów krajowych i zagranicznych. W swoim dorobku ma wiele wystaw indywidualnych oraz udział w wielu wystawach zbiorowych.

Bącela Agata

Związana z Łodzią, gdzie prowadzi własną pracownię ceramiczną.

Borowski Waldemar

Waldemar Borowski ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie (2006). Akrylowe malarstwo artysty obejmuje sny, realizm magiczny, świętą geometrię, paradoksy i ezoterykę. Otrzymał III-cią Nagrodę w Konkusie 'Ilustracja - Młode Pokolenie Twórców (2016), Nagrodę Włoskiej Telewizji 'ARTE 24' (2011) oraz Certyfikat Nowych Wzorców Sztuki (2014). Jest autorem książki "Święty Grzybóg / Shroomythology". Corocznie występuje w roli Prelegenta na Konwencie Wiedzy Alternatywnej w Gdańsku. Współpracuje również z Fundacją Promocji Rdzennych Kultur ‘Orzeł Kondor Koliber’ oraz wydawnictwami: 'Okultura' i 'Nieznany Świat'. Jego prace zilustrowały wątki dotyczące szamanizmu w magazynie TRANS/WIZJE, w filmie 'The Pharmacratic Inquisition' (2007, USA) oraz ukazały się w 'Encyklopedii Polskiej Psychodelii' Kamila Sipowicza (2013). Dzieła artysty znajdują się w polskim parlamencie i w kolekcjach znanych muzyków - m.in. Stanisława Soyki i Andrzeja Jagodzińskiego..

Brzozowska Renata

Polska malarka, rozchwytywana przez galerie sztuki i kolekcjonerów. Ma na swoim koncie mnóstwo wystaw. Prace ma u kolekcjonerów polskich i zagranicznych. Pracuje najczęściej w technice akrylowej i olejnej na płótnie, posługując się szerokimi, dynamicznymi pociągnięciami pedzla. Mistrzowsko oddaje ruch i dynamikę kobiecego ciała, oraz kształtuje nastrój przt pomocy światła i subtelnej barwy. "Interesuje mnie świat kobiecy, jej ciało i dzika dusza. Odnajduję kobiecość w męskim świecie, odgrzebuję ją w sobie i wymalowuję te emocję i intuicyjne podróże. Zapraszam do krainy malarstwa powstałego pod wpływem zachwytu pięknem człowieka – szczególnie kobiety, która jest posiadaczką jedynej w swoim rodzaju wewnętrznej magii i siły..."

Czarnecka Agata

Agata Czarnecka urodziła się 29 października 1986 roku w Toruniu. W czerwcu 2011 roku obroniła dyplom
z malarstwa sztalugowego na Wydziale Sztuk Pięknych w Toruniu w pracowni prof. Mieczysława Ziomka.
Dodatkowo wykonała aneks z rysunku artystycznego oraz malarstwa w architekturze. Jest Stypendystką
Prezydenta Miasta Torunia w Dziedzinie Kultury. Jej zainteresowanie artystyczne oscylują wokół malarstwa
sztalugowego, muralu jak również wzornictwa. Podejmuje tematykę pejzażu oraz miejsca człowieka
w otaczającym nas środowisku.
Wystawy indywidualne
“Stołówka projekt”, Centrum Handlowo-Rozrywkowe, Toruń PLAZA, marzec 2012
Wystawa pracy dyplomowej „Obrazy zachowane w pamięci” w Toruńskim Centrum Targowym „PARK”, czerwiec 2011
Makatki, Galeria 011, Klub Pracy Twórczej Odnowa w Toruniu, luty 2010
Mosty, mural w Galerii Wiadukt w Toruniu, październik 2009
Pejzaże, Restauracja Balenka w Toruniu, styczeń 2009
Galeria pod Ratuszem w Chełmży, Ouvre Votre Arte, listopad 2005
Wystawy zbiorowe
Wystawa przedaukcyjna Sopocki Dom Aukcyjny,IX Aukcja Młodej Sztuki Sopot, 2011
V Aukcja Promocyjna Drugi Krok, RYNEK SZTUKI, Łódź, 2012
Wystawa przedaukcyjna, 12 Aukcja Młodej Sztuki, Dom Aukcyjny DESA UNICUM, Warszawa 2012
Wystawa przedaukcyjna, 11 Aukcja Młodej Sztuki, Dom Aukcyjny DESA UNICUM, Warszawa 2011
Sopocki Dom Aukcyjny Galeria Kraków, VIII Aukcja Młodej Sztuki , Kraków, 2011
Wystawa przedaukcyjna, 9 Aukcja Młodej Sztuki, DESA, Warszawa 2011
Wystawa przedaukcyjna, Sopocki Dom Aukcyjny Galeria Warszawa, 2011
Wystawa przedaukcyjna, VIII Aukcja Młodej Sztuki, Polswiss Art, Warszawa, 2011
Wystawa przedaukcyjna, 8 Aukcja Młodej Sztuki, DESA, Warszawa 2011
Wystawa przedaukcyjna Sopocki Dom Aukcyjny, Sopot, 2011
Wystawa podyplomowa Wydziału Sztuk Pięknych w Toruniu, Studentenwerk, Getynga, 2011
Zbiorowa wystawa malarstwa w ramach Klanken-festival, w Konserwatorium Muzycznym w Mastricht, 2010
Belgijski krajobraz, Pijalnia Kawy i Czekolady, Mount Blanc w Toruniu, 2010
Przestrzeń w pejzażu, wystawa V międzynarodowego Studenckiego Pleneru Malarskiego w Kazimierzu Dolnym, Dwór
Artusa w Toruniu, 2010
Wystawa malarstwa studentów z pracownio prof. M. Ziomka, Pijalnia Kawy i Czekolady, Mount Blanc w Toruniu, 2009
Kicz Art - wystawa w ramach projektu ABSINTHEART, realizowana przez fundację Free Arts, Toruń 2007
Galeria w I Liceum Ogólnokształcącym w Toruniu, wystawa uczniów pracowni Jerzego Czapiewskiego, 2005
Plenery, stypendia, sympozja artystyczne
Pobyt na półrocznym stypendium w L’Ecole Superieure des Beaux Arts Saint-Luc w Liege.(Szkoła Wyższa Sztuk
Pięknych Saint Luc w Liege) styczeń – czerwiec 2010
Praktyki w TV UMK na stanowisku operator kamery i montażysta, październik - czerwiec 2010-2011
Stypendium naukowe UMK w Toruniu za dobre wyniki w nauce – 2007-2011
Międzynarodowy Plener malarski w Kazimierzu Dolnym Przestrzeń w Pejzażu, poświęcony Piotrowi Potworowskiemu,
2009
Międzynarodowe Sympozjum artystyczne – Toruń – Łódź – Gruczno, organizowanym przez fundację „FreeArts”, 2008
Plener malarski „Akcja Inspiracja”, organizowany przez fundację „FreeArts”, Wetlina – Kraków, 2007

Dematte Mirko

Mirko Demattè odbył głęboką podróż w poszukiwaniu swoich korzeni i dzięki temu zbliżył się do świata sztuki. Odbył podróż do Stanów Zjednoczonych,

a po powrocie w XVI-wiecznej willi, która stała się jego studio, namalował swoje pierwsze obrazy action painting. Od 2004 do 2012 r. przeszedł kilka etapów wewnętrznego dojrzewania.

Mimo ekstrawertycznej osobowości zdolny jest do wielkiej wnikliwości.

W jego twórczości widoczne są wpływy action-painting, taszyzmu oraz przełamywanie dwuwymiarowości dzieła poprzez asamblaż, spacjalizm.

Materia jest sercem aktu artystycznego Demattè. Pollock, Fontana i Burri stali się ojcami jego stylu i w nich należy doszukiwać się podłoża twórczości Dematte.

Eksperymentuje ze środkami wyrazu odwołując się do alegorii i symboliki. Wśród mediów na płótno i płytę stosuje papier, płótno, drewno i metal.

Dzięki wykorzystaniu tych materiałów do swoich kolaży, asamblaży osiąga efekt trójwymiarowości, emocje potęguje malując na wybrane kolory określone elementy.

Jego prace są formą wyrazu duszy, wyrażają głęboką wrażliwość.

W ostatnim okresie artysta tworzy nowy cykl, w którym podstawą myśli artystycznej są czystość i wolność. Dominuje tu biel jako kolor czystości, neutralności i kolor światła.

W 2009 roku Jego prace zaczęły być dostrzegane i nagradzane.

W roku 2011 wziął udział w prestiżowej wystawie w sali wystawowej banku UBS w Lugano;

W październiku 2011 Jego rzeźba była prezentowana na Expo w Mediolanie.

W 2016r. jedna z rzeźb Dematte nawiązująca do motywu Świętej Rodziny trafiła na ręce kardynała Giuseppe Bertello -jednego z najbliższych współpracowników Papieża Franciszka - jako dar prowincji Trydent dla Ojca Świętego.

Dobkowski Jan

Jan Dobkowski to Artysta nadzwyczaj oryginalny. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką, akcjami plenerowymi i ulicznymi, graffiti oraz filmem.

Absolwent Państwowego Liceum Plastycznego w Warszawie. W latach 1962-1968 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach prof. Juliusza Studnickiego i prof. Jana Cybisa. Za pracę dyplomową „Taśma" (1968) otrzymał nagrodę rektora ASP. W trakcie studiów wraz z Jurrym (Jerzym Zielińskim) założył w 1967 roku grupę Neo-Neo-Neo, której założenia opierały się na przeciwstawieniu się panującym wówczas na uczelni postimpresjonistycznym tendencjom w malarstwie. Artyści propagowali koncepcję alternatywnego malarstwa figuratywnego, skupionego na problematyce łączącej elementy hedonistyczne i krytykę polityczną.

W 1968 roku powstał pierwszy czerwono-zielony obraz artysty "Podwójna Dziewczyna”, który obecnie znajduje się w kolekcji Muzeum Guggenheima. Cykl dzieł czerwono-zielonych zapewnił Artyście sukces i do dzisiaj uchodzi za jeden z najbardziej charakterystycznych w jego twórczości. Sam Artysta stwierdził, że „czerwono-zielony okres wywodził się z natury, z poszukiwania linearnego, z tropienia płaszczyzny konturu. Chciałem coś wydrzeć naturze, choćby na zasadzie obrysu. (...) To był początek mojego ja, mojego samookreślenia”.

W 1972 roku Jan Dobkowski otrzymał stypendium Fundacji Kościuszkowskiej i wyjechał do Nowego Jorku. Jego styl malowania uległ pewnej modyfikacji. Artysta skupił się na abstrakcyjnych wzorach splątanych cienkich linii. Stworzył cykle dzieł: „Wszechświat i ja”, „Marianna”, „Erotikon”.

Wydarzenia lat 1980-1981, śmierć rodziców, tragiczna śmierć Jerzego Zielińskiego i wprowadzenie stanu wojennego spowodowały na wiele lat wyraźną zmianę nastroju dzieł Jana Dobkowskiego. Artysta malował wówczas monochromatyczne, ciemne płótna pokryte symbolicznymi znakami. Z tego okresu pochodzą cykle dzieł: „Nadzieja i mrok”, „Albo-albo”, „Stan wojenny”.

Rezultatem wrażeń i doświadczeń z licznych wojaży po świecie są m.in. cykle: „Genesis”, „Karnawał w Rio”, „Nokturny", „Australijski sen", „Himalaje" i „Uniwersum". Artysta mówi: „Staram się dużo podróżować, aby poznać świat przyrody i różnych kultur, gdyż jedno i drugie to natchnienie dla mojej sztuki." Prace Jana Dobkowskiego z tego okresu, choć stworzone wyrafinowanie prostymi środkami malarskimi, pełne są metaforycznej symboliki. Urzekają magią przestrzeni, światła i koloru.

Jan Dobkowski ma w swoim dorobku twórczym aż 25 cykli malarskich i 10 rysunkowych. Ich elementem spajającym jest konsekwentnie linia i jak twierdzi ich Twórca“ „Z niej to buduję przedmioty, przestrzeń. Jestem szczęśliwy, bo jakby na nowo tworzę świat. (...) Natura związała się z linearnością, jej początkiem jest zawsze linia. Linia stanowi ślad mojego myślenia".

Za swoją twórczość Artysta był wielokrotnie nagradzany. W 1970 roku otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za upowszechnianie twórczości plastycznej oraz zdobył złoty medal na sympozjum Złotego Grona w Zielonej Górze. W 1978 roku otrzymał Nagrodę Krytyków im. C. K. Norwida, a w 1994 roku Nagrodę im. Jana Cybisa za całokształt twórczości.

Jan Dobkowski, to Artysta niezwykle ceniony, czego wyrazem jest ponad 170 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą oraz udział w ponad 200 prezentacjach zbiorowych. Prace Jana Dobkowskiego znajdują się w zbiorach m.in.: Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Poznaniu, R. Guggenheim Museum w Nowym Jorku oraz w wielu kolekcjach prywatnych w Polsce, Szwecji, Danii, USA, Szwajcarii, Francji.

Domagalska Renata
\'Malarstwo jest sztuką milczenia\\\' trudno opowiadać o tym subtelnym wielowarstwowym świecie.. Wszelkie klasyfikacje i uzasadnienia zostawiam odbiorcy.. Staram się - albo i nie - wychodzi mi to zupełnie naturalnie - sięgać po tematykę lekką i pozytywną.. celowo odwracając uwagę od szarości tzw. realnego świata. Malarstwo daje tą piękną możliwość kreowania lepszej rzeczywistości, okien na niepogodę.. Mój świat malarski jest więc kolorowy, radosny, po brzegi i do głębi w pozytywnym duchu.. Fascynuje mnie żywotność Życia w rozmaitych formach gdzie bardziej chodzi o STAN niż zewnętrzne okoliczności.. Tańczący ludzie, pulsowanie życia miasta, pulsowanie wszystkiego nawet ciszy.. Nie ma tu miejsca na apatię i melancholię.. Ma być inspiracja do życia kultywującego hedonistyczne wartości, pełnego Światła, Wigoru, Sensu Istnienia, Ciepła i Miłości..

Biografia:

DZIAŁALNOŚĆ ARTYSTYCZNA: II wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie w setną rocznicę urodzin Jana Cybisa organizowaną przez PLSP w Opolu w 1997 roku. Dyplom ukończenia Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu 1998 r. Udział w plenerach, wystawach zbiorowych i indywidualnych: W RYTMIE FLAMENCO - Galeria Zielonogórskie Montmarte, Zielona Góra lato 2005. BOBEROWISKO - plener malarsko - rzeźbiarski w Smólsku, maj 2009. Poplenerowa wystawa pt.: BOBEROWSKO - PBG Gallery, Poznań jesień 2009. MIEJSCE SPOTKANIA - Pracownia Rzeźbiarska, Czerwonak wiosna 2010. DUENDE - Pierwsza indywidualna wystawa, Galeria Schowek w Szczecinie, 22 październik 2010. ARTYSTYCZNE ZBLIŻENIA - międzynarodowy plener w Kozłowie organizowany przez rybnicki dom kultury, listopad 2010. WYSTAWA POSYMPOZJALNA ARTYSTYCZNE ZBLIŻENIA - Dom Kultury w Chwałowicach (Rybnik),18 luty 2011. KOBIETY KOBIETOM O KOBIETACH - PBG Gallery, Poznań 7 marzec 2011. DRUGA WYSTAWA POSYMPOZJALNA ARTYSTYCZNE ZBLIŻENIA - Galeria JAN w Jankowicach, 27 maj 2011. POCZĄTEK - MOK, Gniezno 10 wrzesień 2011. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE - Galeria ZAJAZD, Kraków 15 wrzesień 2011. TANGO W PRZESTRZENI PIĘKNA - Galeria W STAREJ FABRYCE, Zielona Góra 7 październik 2011. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria Sztuki ZAMEK, ul. Zamkowa 1, SUCHA BESKIDZKA, listopad 2011. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE WILLA ORLA, ul. Kościeliska 50, ZAKOPANE, grudzień 2011 / styczeń 2012.WYSTAWA INDYWIDUALNA Galeria Maya, ul. Żeglarska 18 (Starówka), Toruń, 16 grudzień 2011. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria WIEŻA SZTUKI, Plac Niepodległości 1A (obok dworca PKP), KIELCE, luty 2012. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria Sztuki Współczesnej, ul. Piłsudskiego 20, MYŚLENICE, marzec 2012. SERCE, GŁOWA, CIAŁO - O KOBIECIE Galeria Światłocień , ul. Fałata 2, KRAKÓW, 10 marzec 2012. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria Miejska przy Bibliotece Publicznej, ul. M. B. Bolesnej 13, LIMANOWA, 13 kwiecień 2012. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria ŚWIATŁOCIEŃ, ul. Fałata 2, KRAKÓW, maj/czerwiec 2012. WYSTAWA POPLENEROWA Dom Kultury w Drezdenku, 29 lipiec 2012. OGRODY POLSKIE OGRODY JAPOŃSKIE Galeria WIEŻA, Muzeum Zbrojowni na Zamku w Liwie, ul. S. Batorego 2, LIW, lipiec/sierpień 2012. SMÓLSK 2009-2011 BOBEROWISKO wystawa poplenerowa w GALERIA SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ WE WŁOCŁAWKU, 3 sierpień 2012. PAŹDZIERNIKOWY WIECZÓR SZTUK Galeria w Domu Kultury Chwałowice, 26 październik 2012. Wystawa zbiorowa EXPO SENSUALITE & EROTISME Galerie 30 - Le Cannet, Francja , 5 luty 2013. Wystawa zbiorowa Jasinski&Friends II Galeria Przy Teatrze (Plac teatralny 3) - Warszawa , 2 grudzień 2013 - 30 styczeń 2014.  Wystawa indywidualna BREATHING ROOMS Galeria Tarraco - Tarragona (Katalonia, Hiszpania), wrzesień 2014

 

Dominik Tadeusz

Tadeusz Dominik był Artystą, którego nie można związać z żadnym konkretnym ruchem artystycznym. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, grafiką, tkaniną artystyczną, ceramiką oraz grafiką komputerową.

Malarstwo studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1946-1951. Dyplom uzyskał w 1953 roku, pracując pod kierunkiem Jana Cybisa. Od swojego profesora przejął zasadę, że obraz nie może kopiować natury jak fotografia. W Akademii przeszedł wszystkie stopnie kariery. Od 1951 był pedagogiem na Wydziale Malarstwa, początkowo jako asystent Jana Cybisa. Od 1965 prowadził własną pracownię, w 1979 roku otrzymał tytuł profesora. Dwukrotnie, w latach 1971-1974 oraz 1987-1989, pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa. W latach 1958-1959 przebywał w Paryżu na stypendium Rządu Francuskiego, w latach 1961-1962 w Stanach Zjednoczonych na stypendium Fundacji Forda.

Pierwsze prace Tadeusza Dominika to obrazy figuratywne „Macierzyństwo”, które na słynnej wystawie w warszawskim Arsenale w 1955 zdobyły nagrodę. Obok malarstwa Artysta uprawiał drzeworyt, operujący szerokimi płaszczyznami bieli i czerni (cykl drzeworytów „Macierzyństwo” zaprezentował na Biennale w Wenecji w 1956). Pod koniec lat 50-tych powrócił do malarstwa. Obrazy z tamtego okresu zbliżone były do malarstwa informel („Czerwony ogród“, „Kompozycje“). W latach 60-tych wzbogacił swe prace o efekty fakturowe. Styl Jego malarstwa, ekspresyjny i spontaniczny, zmienił się w latach 70-tych. Formy stały się wyraźniej zdefiniowane, większe, zaczęły przypominać kolorowe baloniki lub duże grochy. Paleta barwna uległa stopniowemu rozjaśnieniu a kolory nabrały intensywności. Artysta zaczął wprowadzać również efekty dekoracyjne, jak rytmiczne powtórzenia form oraz rodzaj malowanych „rastrów“, regularnie znaczących fragmenty kompozycji („Owoce II“). Z biegiem czasu faktura obrazów stawała się lżejsza. Z okrągłych i owalnych form Artysta budował pejzaże, przedstawiające Jego wizję świata przyrody. Pozostał temu wierny do dziś.

Obrazy Tadeusza Dominika, wykreowane z prostych form i intensywnych barw doskonale oddają dynamizm i witalność przyrody. Emanują również niezwykłym optymizmem i są odbiciem natury samego Artysty, który stwierdził: „O moim charakterze zdecydowało (...) w znacznym stopniu obcowanie z naturą. Natura nigdy nie nastraja agresywnie. Uspokaja, daje nam pogodę ducha.”

Według Artysty twórczość realistyczna nie ma dziś wielkiego sensu, gdyż twórca nie może konkurować z nośnikami informacji wizualnej. Tadeusz Dominik tworzy więc z myślą o tych, którzy w obrazach szukają nastroju i koloru. Artystę inspiruje przyroda, ale pejzaże malowane na płótnach powstają wyłącznie w jego wyobraźni, a nie z bezpośredniego kontaktu z naturą. Artysta nie jest jednak „czystym" abstrakcjonistą. Motywy kadrowane przez niego są zawsze fragmentami przyrody. Widać na nich pola, drzewa, kwiaty, rzeki, chmury, deszcz, słońce.

Prace Tadeusza Dominika były prezentowane na niemal 100 wystawach indywidualnych oraz prawie 400 wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. Debiutował w 1951 roku na VII Wystawie Plastyki w Radomiu. Pierwsza indywidualna wystawa Artysty odbyła się w Zachęcie w 1957 roku. Pierwszą wystawą zagraniczną były XXVIII weneckie Biennale Sztuki w 1956 roku.

Wybrane wystawy:

1957 - V Biennale Sztuki, Sao Paulo

1958 - Guggenheim International Award, Nowy Jork

1959 - Galerie Lambert,Paryż

1959 - „Pologne. 50 ans de peinture”, Musee d'Art et d'Histoire, Genewa

1960 - „Konfrontacja 1960”, Galeria „Krzywe Koło”, Warszawa

1961 - II Biennale młodych, Musée d’art. Moderne de la ville de Paris, Paryż

1971 - „25 lat malarstwa polskiego” Muzeum Narodowe, Poznań

1987 - I Międzynarodowy Festiwal Sztuk Wizualnych, Stambuł

1988 - Galerii für Moderne Kunst Varrelbisch, Hamburg

1988 - StaraKordegarda, Warszawa 1990 -Gallerie Lanterna, Sztokholm

1996 - Joannart Gallery,Vicenza

1999 - „Warszawa – rycząca czterdziestka”, Ośrodek Propagandy Sztuki, Łódź

2003 - Pałac Górków, Galeria Nowa, Poznań

Spośród licznych nagród, jakie otrzymał Artysta, do najbardziej prestiżowych należą: II nagroda w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale w Warszawie w 1955 roku Złoty Medal na Wystawie plastyki i sympozjum „Złotego Grona” w Zielonej Górze w 1963 rok I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Współczesnej w Monte Carlo w 1964 roku Grand Prix na Festiwalu Sztuki Współczesnej w Szczecinie w 1964 roku Nagroda Rowney’a w Londynie w 1973 roku Nagroda Ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie plastyki, przyznana w 2008 roku.

Artysta pracował przede wszystkim w kolorze, z którego uczynił niejako manifest programowy swojej twórczości. Według niego „kolor to jak w muzyce dźwięk. Nie ma bez niego malarstwa. Jest najważniejszym elementem ekspresji. Buduje się nim formę, tworzy rysunek. Można wyrazić nim wszystko, w przeciwieństwie do linii czy walor.”

Tadeusz Dominik zmarł w 2014 r.

Dwurnik Edward

Edward Dwurnik to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i uznanych osobowości polskiej sztuki współczesnej. To również jedyny polski Artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją ustrojową w Polsce (udział w prestiżowej ekspozycji nowoczesnej sztuki „documenta 7” w Kassel w 1982 roku). Równolegle z malarstwem uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową i użytkową. Przygotował również rysunki i gwasze do filmów animowanych Andrzeja Barańskiego „Warzywniak, 360 stopni” (2006 rok) oraz „Oaza" (2009 rok).

Edward Dwurnik studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach malarstwa prof. Eugeniusza Eibischa i rzeźby prof. Jerzego Jarnuszkiewicza. Dyplom uzyskał w pracowni malarstwa prof. Krystyny Łady-Studnickiej w 1970 roku.

Jeszcze w czasie studiów, w roku 1965, pod wpływem obejrzanej wystawy prac prymitywisty Nikifora, przyjął zbliżony doń styl obrazowania. Zaczęły powstawać rysunki, a w 1966 roku pierwsze obrazy z cyklu „Podróże autostopem” – najstarszego i najliczniejszego w jego dorobku. W latach 90–tych powstał szereg obrazów, stanowiących kontynuację tego cyklu czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". W poszczególnych dziełach, będących swoistymi portretami miast pokazanymi z perspektywy lotu ptaka, Artysta nie skupia się na wiernym odtworzeniu topografii, ale kumuluje charakterystyczne dla danego miejsca motywy architektoniczne i społeczno-obyczajowe. W latach 1972-1978 Artysta stworzył, liczący 242 obrazy, cykl „Sportowcy”. Ukazuje w nim ludzi z marginesu, cwaniaków, palaczy „Sportów“ - najtańszych w tamtym czasie papierosów. Obraz typów ludzkich, charakterystycznych w polskiej codzienności tamtych lat, jest bezlitosny, choć niepozbawiony humoru. W 1980 roku łączy ze sobą cykle „Sportowcy“ i „Robotnicy“, kładąc w nich nacisk na poczucie solidarności z portretowanymi ludźmi. Dzieła kolejnego w dorobku artysty cyklu – „Warszawa“ (1981 rok) – okazują się prorocze wobec faktu wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. W zimowej scenerii stolicy Edward Dwurnik umieścił wrony na śniegu, ale też zasieki i czołgi na pustych ulicach. Kolejną serię obrazów „Droga na Wschód“ (1989-1991) poświęcił pamięci ofiar terroru stalinowskiego. W cyklu 96 obrazów „Od Grudnia do Czerwca“ (1990-1994) Artysta upamiętnił ludzi, którzy stali się ofiarami stanu wojennego. Pod wrażeniem wojen, toczonych na Kaukazie i Bałkanach, artysta stworzył cykl „Niech żyje wojna!“. Do grupy ważnych serii dzieł niezaangażowanych politycznie należą: bliski abstrakcji cykl morskich pejzaży „Błękitne“ (lata 90-te), a także składający się z barwnych abstrakcji w technice action painting „Dwudziesty piąty“. Artysta zdumiewa swobodą stosowania stylów: od szczegółowych miniatur do ekspresyjnych, dynamicznych obrazów. Jest konsekwentny w rozwijaniu podjętych tematów i w wyjątkowy sposób je przedstawia.

Jego prace przyciągają uwagę żywą kolorystyką oraz nastrojem. Jest to często nastrój nieco ludyczny, ale przez to bliższy rzeczywistości i uwadze odbiorcy.

Artysta był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał, m.in.: nagrodę krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1981), nagrodę Komitetu Kultury Niezależnej „Solidarności" (1983), Nouvelle Biennale de Paris (1985), nagrodę Olimpiady Sztuki w Seulu (1988), Nagrodą Fundacji Sztuki Współczesnej (1992), nagrodę Coutts Contemporary Art Foundation (1992).

Fijałkowski Marek

Marek Fijałkowski - urodzony w 1974 roku w Grudziądzu. W 2001 roku ukończył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, a treścią jego prac jest głównie kobieta. W swoich obrazach stara się on ukazać nie tylko piękno kobiecego ciała w akcie, ale także portretowo traktuje twarz modelki. Skupia się na wyrażeniu jej emocji, stanu psychicznego i wydobyciu z niej erotyzmu. Inspiracje dla swojej twórczości czerpie z kultury masowej, a zaczynem jego obrazów jest współczesny produkt konsumpcjonizmu - kobieta, którą często pozbawiono pierwotnej tajemnicy i obdarto z wysmakowanej intymności. Poddaje on ten wizerunek kobiety procesowi artystycznej transformacji i poprzez jej reprodukcje chce uczynić z niej dzieło sztuki. Sublimacja postaci kobiety poprzez fakt jej namalowania jest istotą twórczości Marka Fijałkowskiego.

Fronczak Andrzej

Urodzony 01.10.1959r w Brześciu Kujawskim. Uprawia malarstwo sztalugowe i rysunek. Brał udział w 35 wystawach indywidualnych między innymi w Lubaniu Śląskim , Koszalinie, Słupsku, Włocławku, Ciechocinku, Warszawie, Toruniu oraz zagranicznych w Chicago , Detroit i Paryżu. Od 2004r członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Uczestnik jedenastu plenerów malarskich regionalnych i ogólnopolskich. W 2010r odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za działalność społeczno-kulturalną.

Gola Piotr

Urodzony w 1985 roku. Z wykształcenia architekt. Ukończył Wydział Architektury na Politechnice Krakowskiej. Sztuka jest jego pasją. Jego twórczość oscyluje wokół symbolizmu, surrealizmu, abstrakcjonizmu i ekspresjonizmu. Artysta w swoich pracach bardzo często używa symboli. Postacie, przedmioty, kolory stanowią logicznie zaprojektowaną całość skrywającą ukrytą w nich treść. Widać dbałość o to aby jego dzieła przemawiały do widza, opowiadały o życiu, ludziach, doświadczeniach, procesach a nie były tylko "suchym" zapisem otaczającej rzeczywistości. Artysta przywiązuje ogromną wagę do sposobu w jaki nazywa swoje prace. Niekiedy tytuł dzieła stanowi wskazówkę do tego jak należy odczytywać sens i znaczenie tego co zawarte jest na obrazie. Jak sam artysta mówi jego sztuka jest światem myśli, snu i fantazji. Jego prace są zapisem wizji i pomysłów , które czerpie z życia i obserwacji siebie i ludzi.

Klavdio

Klavdio (Tomasz Gągała) Urodził się w 1972 roku w Rudzie Śląskiej, a obecnie mieszka w Mszanie Dolnym. W 2000 roku dyplom malarstwa uzyskał w pracowni prof. Adama Wsiołkowskiego, a dyplom plakatu w pracowni prof. Piotra Kunce, na ASP w Krakowie.

Ważniejsze wystawy:

1999 - V Ogólnopolski Przegląd Grafiki Użytkowej, BWA, Katowice;

2000 - II Krakowski Festiwal Plakatu, Bunkier Sztuki, Kraków;

2001 - I Sacrum w Sztuce, Galeria Sztuki, Wadowice;

III Krakowski Festiwal Plakatu, Muzeum Historyczne, Kraków;

2002 - Forma i kolor, BWA, Krynica;

IV International Digital Art. Exhibit and Colloquium, Hawana, Kuba;

Absolwenci w 125-lecie PLSP im. A. Kenara, BWA, Zakopane;

Wystawa poplenerowa Pieńków 2002, Galeria Aktyn, Warszawa;

II Sacrum w Sztuce, Galeria Sztuki, Wadowice;

2003 - Wystawa poplenerowa Pieńków 2002, Galeria ZPAP Sukiennice, Kraków;

VII Międzynarodowy Festiwal Książki Artystycznej, Biblioteka Narodowa, Warszawa;

XVIII Biennale Plakatu Polskiego, Katowice;

2004 - I Festiwal Tkaniny Kraków, Papierowe obiekty, Galeria ZPAP Sukiennice, Kraków;

Poszukiwanie wertykalnego horyzontu, Galeria Szyb Wilson, Katowice;

II Triennale Malarstwa, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa;

Kraków 2004 – prace wybrane z I Festiwalu Tkaniny, Galeria ZPAP, Łódź;

2005 - V Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego, Lubaczów;

Sztuka Książki, The Danish Museum of Art & Design, Kopenhaga, Dania;

II Triennale Malarstwa, Częstochowa 2004, Instytut Polski w Sztokholmie, Szwecja;

2006 - Obraz roku 2005, wystawa finalistów, Hotel Europejski, Warszawa;

Sztuka Książki, Dennmark Kr. Hyllinge Bramsnaas Bibliotek, Dania;

II Triennale Malarstwa, Częstochowa 2004, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych, Wrocław;

2007 - The Inklandia international print exhibition, departmental gallery at Purdue University, USA;

6th International Biennial of Engraving, Cabinet des Estampes et des Dessins, Liège, Belgia.

Nagrody:

2000 - III nagroda za plakat “Jazz Juniors”, Krakowski Festiwal Plakatu, Kraków.

2002 - Stypendium twórcze miasta Krakowa.

2003 - Nagroda ZPAP, VII Międzynarodowy Festiwal Książki Artystycznej, Warszawa.

Górecki Wojciech

Wojciech Górecki urodził się 23 kwietnia 1959 roku. Ukończył Gdańską Akademię Sztuk Pięknych, na wydziale Malarstwa i Grafiki. Uprawia przede wszystkim malarstwo plenerowe, rysunek i grafikę warsztatową. Za swoją twórczość w 2009 i 2011 roku otrzymał prestiżowe, honorowe wyróżnienie przyznane przez The Art Renewal Center w USA.

Trzeba przyznać, że artysta umie po mistrzowsku łapać chwile, które trafiają dzięki niemu do wielkiego zielnika obrazów, który jest ważnym rozdziałem, wchodzącym w skład albumu wieczności sztuki. Prace te nigdy nie będą kostyczne, nigdy się nie zestarzeją (…). W jego pracach malarskich coś wisi w powietrzu. Coś nieuchwytnego ! Coś tajemniczego, a w każdym obrazie zamknięta jest emocja, która towarzyszyła jego powstaniu (…).

W moim odczuciu Wojciech Górecki nie szuka cudów, on wydobywa cuda ze zwykłych miejsc, wręcz pospolitych krajobrazów. Pod jego pędzlem te zwykłe miejsca i pospolite krajobrazy przeistaczają się w metafizyczne światy i zjawiska. On nie upiększa zwykłego nadmorskiego krajobrazu czy kozackiego stepu, on go tylko uwzniośla. W jakiś sposób uniwersalizuje, choć to zawsze będzie jego step i jego nadmorska plaża. Pomyślałem nawet, że gdybym umiał malować tak jak Wojtek, może nie pisałbym wierszy, bo obrazy Wojciecha Góreckiego są malarskimi wierszami bez słów, a mimo tego – a może właśnie dlatego – tak wiele mówią (…) .
Adam Ziemianin

Gromotka Janusz

Janusz Gromotka urodził się 7 grudnia 1966 roku w Katowicach. Ten polski malarz współczesny uczestniczył w Otwartej Szkole Malarstwa Jerzego Dudy Gracza w Bytomiu. Głównie maluje techniką olejną. Specjalizuje się w tematyce surrealizmu z różnymi elementami wizjonerskimi i fantastycznymi. Uważa, że obrazy nie są tylko ozdobami na ścianach, ale powinny też pobudzać wyobraźnię. Dlatego w jego pracach jest wiele  nawiązań do kosmicznego bezkresu i alegorii religijnej.

Hajdo Jadwiga

Techniki malarstwa zgłębia od przeszło 30 lat. Artystkę zawsze fascynował świat przyrody, zjawiska, kolory, zmiany pór roku... To wszystko powodowało taką burzę emocji, wrażeń, radości, uśmiechu i ekscytacji, że z biegiem lat malowanie pejzaży i kwiatów już nie wystarczało....Małymi kroczkami poszukiwała przez czas jakiś sposobu wyrażenia i przeniesienia na płótno tego co przykuwa Jej uwagę. Nowym, fascynującym kierunkiem w malarstwie Hajdo stała się abstrakcja. Obecne obrazy, które tworzy są wynikiem procesu odczuwania i postrzegania tego co dzieje się wokół i przede wszystkim w przyrodzie. Artystkę inspiruje piękno i radość życia co w większości znajduje się na Jej płótnach.
Wystawy:
1991 - GOK w Rzeczenicy (woj.Pomorskie)
1994- GOKSiR w Lipcach Reymontowskich
1995- Miejski Ośrodek Kultury w Piastowie
2001 - GOKSiR w Bolimowie
2001 - Gminna Biblioteka w Nieborowie
2011 - MCK w Skierniewicach
2012 - Kolory lata, Galeria Sztuki Maya, Toruń
Nagrody:
2012 - II miejsce w Wakacyjnym Maratonie Artystycznym Power of Art

Hamada Konrad

Konrad Hamada

Artysta malarz, reżyser, scenarzysta, członek Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego. Urodzony w 1981 roku w Krakowie. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, dyplom 2005 oraz Wydziału Reżyserii w Krakowskiej Szkole Filmu i Komunikacji Audiowizualnej, dyplom 2010. Uprawia malarstwo olejne i akwarelowe, których dominującym tematem jest pejzaż. Autor ponad dwudziestu wystaw indywidualnych w latach 1999 – 2017. Prace w kolekcjach instytucji i osób prywatnych w kraju i za granicą, we Francji, Szwecji, Austrii, Włoszech, Niemczech, Chinach, Kanadzie i USA. Laureat nagród i wyróżnień na festiwalach kina niezależnego w Polsce.

Wystawy indywidualne malarstwa:

1999 Galeria Atelier, Kraków

2000 Galeria Atelier, Kraków

2002 Galeria Kawiarnia Inkwizytor, Kraków

2003 Myślenicki Ośrodek Kultury, Myślenice

2003 Galeria Kanonicza 1, Kraków

2005 Królewski Zamek w Niepołomicach

2006 Królewski Zamek w Niepołomicach

2007 Galeria Kocioł Artystyczny, Kraków

2008 Galeria Atelier, Kraków

2009 Kawiarnia Młynek, Brzesko

2009 Galeria Faust, Kraków

2009 Galeria Kotłownia, Kraków

2010 Galeria Rękawka, Kraków

2011 Galeria Cafe Philo, Kraków

2011 Galeria Jasielskiego Domu Kultury, Jasło

2012 Galeria Atelier, Kraków

2014 Galeria Zajazd Kościuszkowski, Kraków

2014 Galeria Rio, Kraków

2016 Urząd Miasta Krakowa, Kraków

2017 Galeria Wieża Sztuki, Kielce

2017 Galeria Atelier, Kraków

2017 Galeria Maya, Toruń

Filmografia:

2010 Aniołek

2011 Czwarty grzech

Izdebski-Cruz Krzysztof

 KRIZ CRUZ BIO:

Krzysztof Izdebski-Cruz (Kriz Cruz) wł. Krzysztof Izdebski, (ur. 1966 w Toruniu) jest artystą zaliczanym do grona „Nowych Dawnych Mistrzów” - nieformalnej grupy współczesnych artystów figuratywnych, opisanych przez Donalda Kuspita (w jego książce „The End of Art”) i prezentowanych na wystawach: „California New Old Masters” - Hermosa Beach, Kalifornia, USA w „Nowi Dawni Mistrzowie/New Old Masters” - Gdańsk, Polska, na przełomie 2006/2007 r. oraz „NOM Invitational” - Nowy Jork, USA w roku 2010. Termin "Nowi Dawni Mistrzowie” został stworzony i użyty po raz pierwszy przez światowej sławy nowojorskiego historyka, krytyka i teoretyka sztuki prof. Donalda B. Kuspita w książce wydanej w Wielkiej Brytanii przez Cambridge University Press w roku 2004 pod przewrotnym tytułem „Koniec sztuki”. Kuspit nie postulował w niej jednak złożenia broni przez artystów i rezygnacji z uprawiania sztuki, a wręcz przeciwnie, apelował o jej silne przewietrzenie, czy odnowienie, poprzez połączenie we współczesnej sztuce tego, co dawne z tym, co najnowsze w jedną nową wartość. Izdebski-Cruz podpisuje swoje obrazy pismem lustrzanym, posługując się pseudonimem artystycznym Kriz Cruz. Pseudonim powstał z połączenia dwóch pierwszych liter imienia i nazwiska artysty (Kr+Iz) oraz dodania rodowego nazwiska matki: Cruz. Artysta antydatuje obrazy o 100 lat, pomijając celowo ostatnie stulecie, jako czas stracony dla sztuki i świata. W wybranych obrazach nanosi inskrypcje jako wskazówki do rozkodowania zawartych treści, zamieszcza tajemnicze lub niekiedy zaskakujące przesłania. W swej pracy stosuje nienaganny warsztat oraz technologię dawnych mistrzów. Tworzy najczęściej w technice oleju i pastelu. Największe jego pastele pod względem formatu, „Dwie siostry” oraz „FeFic” narysowane na jednym kawałku papieru, mają blisko 4 m kw. powierzchni każdy, co dla techniki pastelu jest swoistym rekordem. Rysunki metalowym sztyftem (złoto, srebro, miedź, ołów, cynk, cyna) tworzy zgodnie z techniką opisaną około 600 lat temu w traktacie „Rzecz o malarstwie” C. Cenniniego. Rysunki te charakteryzują się perfekcją linii i niezwykle subtelnym modelunkiem walorowym.Tematem obrazów Krzysztofa Izdebskiego-Cruz są zazwyczaj sceny mitologiczne, które w dzisiejszych czasach - słusznie czy nie - zalicza się do nurtu sztuki fantastycznej. Jego ulubionym zbiorem tematów, do których wciąż powraca, są „Metamorfozy” Owidiusza. Pod ich wpływem powstały obrazy p.t.: „Pan i Syrinks”, „Harpia porywaczka”, „Córka gorgony”, „La Piovra”, „Meduza”, „Akis”, „Akis i Leukippos” oraz będąca już ikoną malarstwa „Galatea”. Ten ostatni obraz był prezentowany na wielu wystawach w kraju, m.in. w Gdańsku, Warszawie, Toruniu, Bydgoszczy, Włocławku, Kołobrzegu, Wrocławiu oraz za granicą, w Wiedniu (Austria) w 2008 i 2009 r., Nowym Jorku (USA) w 2010 i 2011 r., Jackson Hall (USA) w 2013 r., Stambule (Turcja) w 2014 r., Kuala Lumpur (Malezja) w 2015 r. „Galatea” niezmiennie inspiruje innych malarzy i jest jednym z tych obrazów artysty, które doczekały się masowego kopiowania w Chinach.Krzysztof Izdebski-Cruz vel Kriz Cruz prezentował swoje prace wspólnie z najwybitniejszymi artystami współczesnymi,  takimi jak: Igor Mitoraj, Odd Nerdrum, Steven Assael, Richard Estes, Vincent Desiderio, Don Eddy, F. Scott Hess, Robert Graham, jak również artystami młodszego pokolenia: Adamem Millerem, Richardem T. Scottem, Fedele Spadaforą czy Danielem Maidmanem.Krzysztof Izdebski jest również autorem odtworzeń zaginionego malarstwa z gdańskiego Dworu Artusa, który od swego początku był jednym z najważniejszych salonów polityczno-kulturalnych w kraju. W tym miejscu spotykali się i obradowali w przeszłości władcy państw, czynią to również współcześni rządzący. W latach 1996-2006 Izdebski, jako

Jasiński Dominik

Rocznik 81, pochodzi z Rzeszowa, mieszka i pracuje w Kuwejcie. Artysta malarz, grafik, autor rysunków, ilustracji książkowych i magazynowych, absolwent warszawskiej ASP (Wydział Grafiki).
Artysta współpracuje z szeregiem firm i instytucji (EMPIK, RESERVED, TATUUM, DAGMA ART, Wydawnictwo WASOWSCY, Fundacja MAESTRO, FABRYKA PORCELANY AS ĆMIELÓW, Confashions Kuwait, ArtSpace Q8), pomysłodawca i kurator cyklu wystaw Jasinski&friends. Fascynuje go ludzkie ciało i jego deformacja – temu tematowi poświęcił pracę dyplomową oraz kilka publikacji. Czynnie wspiera aukcje charytatywne oraz inicjatywy promujące Polskę w świecie.

Jasiczak Dariusz

Dariusz Jasiczak (ur. 1964 w Poznaniu) – artysta malarz i filozof. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Następnie przeniósł się na Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie studiował filozofię. Edukację zakończył w 1991 roku obroną pracy dyplomowej w Zakładzie Estetyki. Zajmuje się malarstwem sztalugowym oraz grafiką projektową. Jego obrazy sytuują się w figuratywnym nurcie symbolicznym i gatunku martwa natura. Wykonał wiele projektów dla wydawnictw krajowych i zagranicznych m.in. z Czech, Wielkiej Brytanii, Kanady, USA. Artysta jest od 2004 roku członkiem londyńskiego Society for Art of Imagination. Jego sztuka ewoluuje w dalszym ciągu. Zapoczątkowany w 2008 roku cykl Starotestamentowe interpretacje wniósł istotne zmiany do twórczości artysty. Dawne zainteresowania i związki z surrealizmem oraz realizmem magicznym osłabły. Od roku 2009 tworzy wyłącznie pełne liryzmu i symboliki kompozycje w ramach cyklu Nostalgie, nawiązujące estetycznie do idei angielskich prerafaelitów. Ostatnia indywidualna wystawa artysty, która odbyła się w Toruniu w 2011 roku ujawniła nowe, inne jeszcze oblicze jego twórczości. Autor zaprezentował pierwszy raz kilka obrazów powstających od roku 2007 w ramach cyklu Masonica, dotyczących zagadnień wolnomularstwa.

Wystawy indywidualne

  • 2011 Galeria Maya, Meandry twórcze 1981-2011, Toruń

  • 2010 Galeria Garbary 48, Przedmioty, Rzeczy, Obiekty, Poznań

  • 2009 Galeria Triada, Gdańsk

  • 2009 Galeria Sztuki BP, Czas Odnaleziony, Warszawa

  • 2009 ODK „Pod Lipami”, Starotestamentowe interpretacje, Poznań

  • 2001 Biblioteka PAN, Zamek w Kórniku

  • 2001 Galeria „Pod Belką”, Zamek w Nidzicy

  • 1990 Galeria „Na Klatce”, Seminarium Duchowne w Poznaniu

Jaśnikowski Jarosław

Jarosław Jaśnikowski - artysta, urodzony w Legnicy w 1976 roku. Malarstwem zajmuje się od 1991 roku. Pierwsze kroki na swojej drodze twórczej stawia pod kierunkiem Mirosławy Lickiewicz, legnickiej artystki i pedagog. W tym czasie główną inspiracja młodego artysty jest sztuka Science-Fiction. W połowie lat 90tych odkrywa twórczość Salwadora Dalego, oraz innych surrealistów, natomiast w 1998 roku, pod wpływem wystawy Wojciecha Siudmaka w Legnickim Muzeum Miedzi, jak i spotkaniem z samym artystą, postanawia poświęcić się pracy w takich kierunkach jak nadrealizm, czy realizm fantastyczny. W tym samym roku rozpoczyna również naukę w Głogowskim studium sztuk Plastycznych, gdzie poznaje znanego głogowskiego malarza i poetę; Telemacha Pilitsidisa. Pod jego kierunkiem zdaje dyplom z malarstwa w 2001 roku. Obecnie Jaśnikowski jest jednym z czołowych twórców realizmu fantastycznego w Polsce, jogo obrazy są w kolekcjach na całym świecie. Obrazy Jarosława Jaśnikowskiego stanowią swego rodzaju relację z podróży artysty po nieznanych światach. Autor tworząc inną rzeczywistość, poddaje ją zupełnie odmiennym prawą fizyki, kpiąc sobie z grawitacji, czy z właściwości materii. Choć w wielu miejscach „Światy Alternatywne” Jarka bardzo przypominają tą rzeczywistość, z którą spotykamy się na co dzień, to jednak bardzo szybko spostrzegamy, że to pozorne podobieństwo stanowi zaledwie filar, na którym artysta buduje swój własny świat. Malarstwo Jaśnikowskiego charakteryzuje się również zamiłowaniem autora do wszelkiego rodzaju fantastycznych pojazdów, machin, jak i również miłością do gotyku. Jego obrazy osnute są mroczną tajemnicą, tworząc unikalny klimat charakterystyczny dla twórczości tego artysty.

Kaleta Wojciech

Urodzony w 1981 r. w Łodzi. Absolwent Policealnego Studium Konserwacji Zabytków "Na Nawrocie"- dyplom w 2002r. W latach 2004 - 2007 studiował na  Wydziale Edukacji Wizualnej, Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom licencjacki obejmował rysunek, malarstwo, grafikę warsztatową oraz fotografię. W 2009r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Edukacji Wizualnej. Dyplom  z malarstwa (Pejzaż. Studium światła) powstał w pracowni pod kierunkiem adiunkta dr Przemysława Wachowskiego. Mieszka i pracuje w rodzinnym mieście.

 
W swych pracach poruszam się w obrębie podstawowych pojęć tj. koloru, światła i przestrzeni szukając w języku malarskiej abstrakcji odpowiedzi na frapujące pytania. Cechą wspólną dla wszystkich prac jest poszukiwanie piękna, czyli wartości zepchniętej przez współczesne malarstwo na margines, Inspiruje mnie natura ponieważ nie ma niczego doskonalszego. To ona stała się punktem wyjścia dla moich pejzaży oraz prac już czysto abstrakcyjnych, w których symbolika i podświadomość odgrywają wiodącą rolę.
 
Kalendarium
 ● 2000- 2002r : nauka w Policealnym Studium Konserwacji Zabytków
2000-2004: amatorska praca twórcza w zakresie rysunku, fotografii oraz malarstwa na szkle.
2004- 2007r. Studia licencjackie na Wydziale Edukacji Wizualnej ASP im. W. Strzemińskiego w Łodzi.
●  2007, (maj):  udział w ForoFestiwalu 07
2007- 2009 r. Studia magisterskie na Wydziale Edukacji Wizualnej ASP im. W. Strzemińskiego w Łodzi.
2008 - pokaz pracy audiowizualnej na Festiwalu Nauki, Techniki i Sztuki na koncercie Łódzkiej Filharmonii  w ramach projektu „Kooperacja” (Akademia Sztuk Pięknych oraz Akademia Muzyczna) oraz w maju 2009 roku w czasie Nocy Muzeów.
2010 (wrzesień)- udział w wystawie 8 Triennale Małych Form Malarskich (Toruń 2010).
2011 ukończenie kursu 1-go stopnia (luty) i 2-go stopnia( lipiec) pisania ikon u o. Jacka Wróbla SJ (Droga Ikony)
2011r. (luty) indywidualna wystawa malarstwa   (Syzyf. Sekwencja) w Galerii Młodych Talentów Rynku Sztuki.
2011r. (grudzień) indywidualna wystawa malarstwa w Galerii „526” Poleskiego Ośrodka Sztuki w Łodzi.
2012r. (kwiecień) udział w wystawie zbiorowej studentów studiów niestacjonarnych w galerii „Wolna przestrzeń” Wydziału Sztuk Wizualnych ASP im. W. Strzemińskiego w Łodzi
2012r. (kwiecień/maj) wystawa indywidualna malarstwa w galerii „Wolna przestrzeń” Wydziału Sztuk Wizualnych ASP im. W. Strzemińskiego w Łodzi. Prace z lat 2008-2012.
2012r. 19/20 maja; udział w Nocy Muzeów (malarstwo)
2012r. 13 - 27. 10. 2012 -"Continuum. Tempus"; indywidualna wystawa rysunku i malarstwa; Galeria sztuki Maya, Toruń  ul. Ducha św.
●  2012r. 14 grudnia 2012 r. - 25 stycznia 2013 r. udział w wystawie pokonkursowej VI Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego „Triennale z Martwą Naturą”
●  2013r.  od 15. 03 - indywidualna wystawa malarstwa (Światłoczułość) w Domu Literatury.  Łódź , ul. Roosevelta 17.
2013r. od 15. 03 do 05. 05. 2013r.- udział w wystawie I międzynarodowego Konkursu Artystycznego „Pejzaż Współczesny Częstochowa 2012”.
2013r. ( sierpień)- udział w wystawie 9 Triennale Małych Form Malarskich (Toruń 2013 r.).
2013r (06.10-27.10) „Przypowieści i klucze”, indywidualna wystawa rysunku w Galerii ECK LOGOS w Łodzi.
2015r. 16.04 – 10.05. „Przypowieści i klucze” indywidualna wystawa        rysunku w „Galerii 526” Poleskiego Ośrodka Sztuki w Łodzi
2015r. 14.05. - 6 09. 2015 r. Drugi Niezależny Salon Łódzkich Młodych Twórców- wystawa zbiorowa w Centralnym Muzeum Włókiennictwa, ul. Piotrkowska 282, Łódź

Kołpanowicz Marcin

MARCIN KOŁPANOWICZ urodził się w 1963 r. w Krakowie. Dyplom na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie obronił w 1987 r. w pracowni prof. Stanisława Rodzińskiego i prof. Zbyluta Grzywacza. Od tego czasu zorganizował 25 wystaw indywidualnych i brał udział w wielu zbiorowych. Uprawia metaforyczne malarstwo olejne i pastelowe. Jest również twórcą portretów, ilustracji książkowych i plakatów. Jego prace zdobią wiele kolekcji w Polsce, a także w Austrii, Niemczech, Holandii, Francji i USA. Obrazy Kołpanowicza “zagrały” w serialu TVP Siedlisko w reż. Janusza Majewskiego (Anna Dymna malowała “latający parowóz” Kołpanowicza), pojawiły się na okładkach książek (m.in. “Brulion Paryski Arkadiusza Pacholskiego, “Kielich” Waldemara Łysiaka, tomiki poezji Marty Dąbrowskiej). Artysta zrealizował Drogę Krzyżową w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Tenczynku k. Krakowa, obraz beatyfikacyjny siostry Marty Wieckiej w Śniatyniu (Ukraina) oraz obraz ołtarzowy i fresk w Centrum Św. Jana Pawła II w „Nie lękajcie się” w Krakowie-Łagiewnikach.

Wybrane wystawy indywidualne:

1987            –  Galeria Inny Świat, Kraków

1988          – Galeria NCK, Kraków

1989          – Galeria Nr 4, Kraków

1992          – Inter Art Galerie Reich, Kolonia
                     –   Stara Galeria, Kraków

1994         – Galerie Pont Neuf, Paryż

1995         – Galeria Osorya, Kraków

1996         – Inter Art Galerie Reich, Kolonia
                    
–   Wiesinger Galerie, Linz

1997          –  Poly-Print Galerie, Wuppertal

1999           – Galeria Krypta u Pijarów, Kraków

2000           – Willa Decjusza, Kraków
                       – Galeria Palace, Kraków

2001           – Galeria KOK, Krzeszowice
                       –  Kunst und Kultur, Aschau

2002          – Inter Art Galerie Reich, Kolonia

2005           – Vincentian Fathers, Nowy Jork

2013          – Galeria Na Wprost, Iława,

      –„Czterej jeźdźcy Surrealizmu: Beksiński, Olbiński, Jaśnikowski, Kołpanowicz”, II Targi Sztuki w Krakowie

Ważniejsze wystawy zbiorowe:


BORN Fine Art Galerie, Kolonia; Hintrager Galerie, Dortmund; Poly Print Galerie, Wuppertal; BWA, Częstochowa; Kolekcja TOP-ART (Pałac Lubomirskich, Warszawa; BWA, Zakopane; BWA, Nowy Sącz; Galeria Jatki, Nowy Targ ); Galeria SD, Warszawa; Galeria Ars Nova, Łódź; Galeria Krupówki, Zakopane; Zachęta, Warszawa; Galeria Ars Novum, Warszawa; Międzynarodowe Biennale Pasteli 2000, 2002 i 2004 Nowy Sącz

2003           –  Międzynarodowe Biennale Ilustracji Bratysława

 2009             – „Dante – The Divine Commedy” w Saeby (Dania) iViechtach (Niemcy)

                      –   Surrealiści Polscy”, Galeria Miejska, Płock

2010           –„Oto patrz, Fryderyku”, Filharmonia, Gdańsk

Międzynarodowy Salon Malarstwa INTER ART, Kolonia

2011         – międzynarodowa wystawa realizmu magicznego “Light Fantastic”, Galeria Roosen, St. Truiden (Belgia)

                       –  wystawa “Podniebna flota”, galeria Focus, Warszawa

                   – wystawa “Magical Dreams” (Szczyrk – Turyn – Kołobrzeg – Włocławek)

                       – wystawa “100 + 1 pięknych obrazów”, galeria ZPAP, Warszawa

Grupa Apellesa w Millenium Hall, Rzeszów

2012             – wystawa "Polen in Bayern", Wolnzach, Niemcy

2013            – Grupa Apellesa, galeria DAP, Warszawa

Międzynarodowa wystawa Ambasadorowie Sztuki, galeria DAP, Warszawa

Wystawa „Magical Dreams II” (Szczyrk – Kołobrzeg – Włocławek – Viechtach)

2014         –  wystawa SAFADORE – Spadkobiercy Daliego, Le Mont-Dore, Francja

                    –„Magiczny realizm”, galeria Centrum Kultury, Rybnik

 

Kukliński Włodzimierz

Malarz, ilustrator książek i miniaturzysta nieidentyfikujący się z żadnym kierunkiem. Funkcjonuje na obrzeżach oficjalnej sztuki.Rzadko prezentuje swoje prace na wystawach. Odżegnuje się od wszelkich kierunków, tendencji i mód artystycznych. W jego perfekcyjnych pod względem technicznych obrazach można doszukać się wpływów XIX wiecznego symbolizmu, elegancji secesji i elementów surrealizmu. Świat wykreowany przez Włodka może wydać się prosty, nieskomplikowany. Nie ma jednak bardziej błędnego wyobrażenia o tej twórczości. Jego obrazyprzypominają rebusy, składają się zawsze z kilku warstw wizualno -znaczeniowych, które wzajemnie się przenikają. Ich treść jest ukryta znacznie głębiej. Znaczenie konstytuuje się między elementami różnych rzeczywistości. Pojawienia się w tej przestrzeni jakiegokolwiek jej atrybutu (owady, liście, fortepiany itp.) jest zawsze uzasadnione. Bowiem w tej twórczości rację bytu ma tylko to, co niesie z sobą jakieś znaczenia. Nawet ...wiatr unoszący sukienkę jest nośnikiem jakiegoś sensu. Każdy ruch, gest, wyraz twarzy jest tu wystudiowany, do końca przemyślany, nierzadko aż przerysowany, a wszystko po to, by był syntezą właśnie ruchu, gestu czy mimiki. Jest to malarstwo głęboko humanistyczne. Jest ono próbą dotarcia do wnętrza człowieka. próbą jego zrozumienia.
Mówi o człowieku w ogóle, o jego problemach, samotności, o sensie bytu.

Lipowczan Jacek

Jacek Lipowczan jest przedstawicielem stylu malarskiego, który można
okreslic jako realizm surrealistyczno-fantastyczny. Jego obrazy cechuje
niewiarygodna fantazja, pozostawiajaca jednocześnie wiele miejsca
dla własnej fantazji odbiorcy.

Częstokroć są to nagle otwierające się przestrzenie, które potem ulegają ukryciu. Odkrywamy coraz więcej wspólnych motywów lub powiązań – jak np. szachownicę lub elementy górzystego krajobrazu. Widoczne są tu być może wpływy włoskiego renesansu. Niektóre elementy pozwalają się interpretować w sposób oczywisty, ale gdy skoncentrujemy się na jednym szczególe układanki, zauważamy, ze brak jest nam pozostałych elementów, że bez nich nie zobaczymy całości.

Taki jest też zamiar Jacka Lipowczana – każdy może tutaj popuścić wodze swojej własnej fantazji. Zajmuje nas ona tak długo, jak wiele jest miejsca na własne skojarzenia i idee. Artysta nie chce się sam wypowiadać na temat swych prac, uważając, że każdy zobaczy w nich coś innego.

Lipowska Marta

Dyplom na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie, w pracowni malarstwa prof. Jacka Wojciechowskiego (2003).
Wystawy:
2003-2008 - „Porównania” 12–17 – wystawy prezentujące dorobek artystyczny środowiska plastycznego związanego z Ziemią Sandomierską”, BWA Sandomierz, wystawy zbiorowe
2005 - „Przedwiośnie 28”, BWA Kielce, wystawa zbiorowa
2007 - III Ogólnopolski Konkurs im. Mariana Michalina na Obraz dla Młodych Malarzy, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, wystawa zbiorowa
2007 - Tarnobrzeski Dom Kultury, Tarnobrzeg, wystawa indywidualna
2008 - Samorządowe Centrum Kultury w Mielcu, wystawa indywidualna
2008 - IX Międzynarodowy Jesienny Salon Sztuki, BWA, Ostrowiec Świętokrzyski, wystawa zbiorowa
2009 - „Barwy Polski w Rzymie”, Muzeum Cascina Farsetti, Rzym, wystawa zbiorowa
2009 - Galeria Secesja, Tarnowskie Góry, wystawa indywidualna
2009 - Art Hause Galerie, Kolonia, wystawa indywidualna
2009 - Galeria KrOpka, Kraków, wystawa indywidualna
2010 - - II Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego „Jesienne konfrontacje 2010”, BWA Rzeszów
2011 - SDK w Sanoku, wystawa indywidualna
2011 - Galeria "Chlodna 20", Suwałki, wystawa indywidualna
W 2008r. znalazła się w rankingu najbardziej obiecujących polskich artystów do 35. roku życia portalu Kompas Młodej Sztuki.

Lisowski Bartek

Rocznik 68'. Mieszka w Sosnowcu. Absolwent katowickiej filii krakowskiej ASP na kierunku Projektowania Graficznego, dyplom w 1993 w dziedzinie malarstwa i wypukłej grafiki warsztatowej. Zajmuje się rysunkiem, grafiką i malarstwem, zwłaszcza techniką kombinowaną opartą o akwarele.

Łącki Jacek

Urodził się w 1956 roku w Katowicach. Malarstwo uprawia od roku 1977. Należy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików. Zajmuje się przede wszystkim malarstwem olejnym. Obrazy jego autorstwa cechuje gruba faktura nakładanej farby. Obrazy to głównie prace plenerowe, ale maluje również w pracowni oraz na swojej ukochanej działce pod Częstochową. Ma tam spory kawałek lasu który go inspiruje, a rzeka Warta i jej zalew tworzą niepowtarzalny klimat. Wiele prac znajduje sie w kolekcjach prywatnych zarówno w kraju jak i poza jego granicami.

Macięga Maria

Zodiakalny strzelec, miłośniczka sztuki i teatru. Pseudonim artystyczny – marma. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Absolwentka Instytutu Sztuki UP w Krakowie -malarstwo w pracowni prof. Romualda Oramusa, równocześnie edukator artystyczny z weryfikacją instruktora zajęć artystycznych Ministerstwa Kultury i Sztuki. Czynna w  dziedzinie sztuk wizualnych  i aktywna twórczo. Uprawia głównie malarstwo akrylowe, olejne, a także pastel. Zajmuje się również fotografią. Sztuką zajmuje się od wielu lat- jest to jej druga płaszczyzna życia. Malarstwo jest dla niej komunikatorem ze światem zewnętrznym – zamiast słów. Bawi się barwą i jej aurą jaką ze sobą niesie: barwy karmią nas swoją ukrytą energią, na którą pozornie nie zwracamy uwagi, dlatego moje malarstwo jest 'zainteresowane' różnorodnością gamy barwnej i mocnymi zestawieniami kontrastowymi. Artystka brała udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz instytucjach w kraju i za granicą.

Mączyński Zygmunt

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie ,gdzie w 1970 uzyskał d*om artysty malarza.Uprawia malarstwo sztalugowe z *inantą pejzażu. Farba nakładana grubą szpachlą daje fakturalne niespodziewane efekty. Ważne dla kolekcjonerów - styl owego malarstwa jest nie do podrobienia,co stanowi o unikalnym charakterze obrazu. Zygmunt Mączyński (J Fagot) jest w polskim malartwie zaliczany do grupy niewielu już malujących z natury,którą z lekka stylizuje i przetwarza.Daje malarstwu styl rozpoznawalny miłośnikom jego obrazów,które znajdują sie w wiekszości u prywatnych kolekcjonerów oraz nabywców za granicą.

Micek Sławomir

Urodził się 4 listopada 1956 w Dębicy. Studia - Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Wzornictwa Przemysłowego, dyplom w 1980 r. Od 1980 roku mieszka i tworzy w Kielcach. Członek Związku Artystów Rzeźbiarzy. Własna pracownia i galeria rzeźby - Kielce ul. Maleckiego 6. Specjalizuje się w rzeźbie realizowanej w brązie i marmurze. Tworzy kompozycje w dużej skali do wnętrz architektonicznych oraz sytuacji plenerowych, jak również rzeźby kameralne. Aktywnie uczestniczy w życiu kieleckiego środowiska plastycznego. Ma na swoim koncie wiele realizacji na rzecz miasta w postaci rzeźb plenerowych, tablic i płaskorzeźb pamiątkowych oraz statuetek i medali okolicznościowych. Bierze udział w licznych konkursach i wystawach. Przekazując swoje prace wspiera liczne aukcje charytatywne.

Michalik Borys

Borys Michalik ur. 02.07.1969 roku w Częstochowie, absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Częstochowie z 1989 roku. Związany z Grupą "PŁAWNA 9".

Codzienne obcowanie małego chłopca wśród wybitnych polskich malarzy takich jak Marian Michalik, Duda Gracz czy Sabina Lonty wywarło tak olbrzymi wpływ na Borysie, że nie wyobrażał sobie innego zajęcia niż poddanie się pasji tworzenia. Po okresie nieobecności znów mieszka i tworzy w Częstochowie. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.

Stale obecny jest w Częstochowskiej Desie, a ostatnio uświetnił swoimi pracami indywidualną wystawę w galerii Off Art., Hotelu Marriott w Warszawie czy Galerii SK, prezentował swoje prace na prestiżowej wystawie Magical Dreams II i wielu innych. W 2013 roku doceniony został przez Europejski Festiwal Pasteli- Małopolska VI Międzynarodowe Biennale Pasteli- Nowy Sącz 2013, w tym samym roku prace Artysty zostały zakupione do zbiorów muzealnych.

Jego twórczość w dużej mierze przeplata się z twórczością Tomasza Sętowskiego, którego za całokształt artystyczny bardzo docenia i od którego Michalik uzyskał olbrzymie wsparcie.

Artysta prezentuje prace olejne, jak również pastele. Niebo które na płótnach dosłownie tworzy swoją wyobraźnią jest częścią najbardziej charakterystyczną i spójną dla twórczości Michalika.

Mikołajczak Marcin

Urodziłem się w 1975 roku. Malarstwem zajmuję się od kiedy pamiętam, cały czas ucząc się i doskonaląc technikę. Moje prace cechuje mocna i wyraźna faktura nadająca im ekspresyjny charakter. Inspiracji poszukuję w codziennym życiu, w pięknie ludzkiej duszy i ciele. Fascynuje mnie gra światła i cienia, to jak wzajemnie się przenikają tworząc często zupełnie nieprzewidywalne formy i kolory.Natchnienia szukam też w podróżach z aparatem fotograficznym po świecie. Te ostatnie są nieskończonym bogactwem form i kolorów związanych z kulturą i przyrodą bliskich i odległych krain. Po każdej wyprawie wracam z nowymi pomysłami, które staram się przekazać w swoich pracach.
  Moja dewiza życiowa:

  Jeśli coś robisz,to rób to najlepiej jak potrafisz.

Modzelewski Jaroslaw

Malarz, rysownik wybitny przedstawiciel polskiego malarstwa figuratywnego, pedagog. Obecnie prowadzi pracownię malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiował tam w latach 1975-1980 pod kierunkiem prof. Stefana Gierowskiego, wielkiego artysty współczesnej malarskiej awangardy.

W 1982 roku był jednym ze współzałożycieli najważniejszego ugrupowania tzw. Nowej Ekspresji lat 80-tych, czyli Gruppy. Członkowie jej poprzez swoją sztukę pokazywali dylematy i artystyczne wybory czasu stanu wojennego. Jarosław Modzelewski brał udział w niemal wszystkich wystawach i akcjach Gruppy. Współredagował też pismo „Oj dobrze już”.

W początkowym okresie twórczości Artysta skłaniał się ku abstrakcji, wykorzystując proste znaki i emblematy, a także sylwetki odbijane przy pomocy szablonów. W 1984 roku podczas stypendium w Niemczech, namalował wspólnie z Markiem Sobczykiem cykl czterech wielkoformatowych kompozycji na papierze, m.in. pracę „Modlitwa niemieckiego księdza albo próba ołówka", która była reakcją artystów na zamordowanie księdza Popiełuszki. Kolejne dzieła artyści stworzyli wspólnie w latach 1994-1998. Ich praca została uwieczniona wystawą w Warszawie w 1998 roku pt.: „Szesnaście wspólnie namalowanych obrazów".

W 1991 roku, wspólnie z kolegami z Gruppy: Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem oraz Piotrem Młodożeńcem, Jarosław Modzelewski założył i do 1996 roku prowadził prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. W latach

1986-1989 zbliżył się do realizmu, jednak nadal, mimo figuracji i wyłagodzenia kompozycji, pojawiał się w jego dziełach efekt swoistej nierealności (dublowanie postaci, figury osadzone w przestrzeni nierzeczywistej, niepokojącej). W 1989 roku Artysta powrócił do scen traktowanych bardziej dekoracyjnie i powtarzających się motywów. Całą dekadę lat 90-tych, określoną w jego twórczości mianem „malowanych orzeczeń", charakteryzowały uproszczenia, schematyczność w ujęciach postaci ludzkich, umieszczanie figur czy prostych obiektów w abstrakcyjnych tłach. W 1997 roku nastąpiła zmiana używanej przez Jarosława Modzelewskiego techniki malarskiej z olejnej na temperową. Zamiarem Artysty było ożywienie płócien przez technikę tempery, która pozwala na swobodniejsze kształtowanie faktury płótna.

Jarosław Modzelewski nazywany jest często malarzem ikon codzienności. Podejmuje wątki polityczne, literackie, historyczne i egzystencjalne. Głównym tematem Jego płócien jest człowiek, ale Artystę interesuje także martwa natura i pejzaż. Często przedstawia banalne, chociaż nie pozbawione napięcia emocjonalnego sytuacje. Operuje lapidarną formą i momentalną narracją maluje chwile zobaczone w rzeczywistości i zatrzymane jak stop klatka w kadrze obrazu: prosta czynność wykonywana przez człowieka, fragment wnętrza albo pejzażu. Każdy obraz mieści się w granicach realizmu. Jednak sposób ujęcia tematu jest umowny, uproszczony. Kunszt i wyobraźnia Artysty sprawiają, że to co powszednie, zamienia się w to, co uniwersalne.

Obrazy Jarosława Modzelewskiego znajdują się w zbiorach m.in.: Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Łodzi oraz w kolekcjach prywatnych polskich i zagranicznych.

Sam Artysta mówi o sobie –„Stanąłem po stronie rzeczywistości, realności. Wydaje mi się, że właśnie poprzez nią daje się mówić rzeczy ważne, rzeczy wysokiej próby. (...) Jestem konserwatywny. Uważam, że zarówno w sztuce, jak i w życiu istnieją i muszą istnieć wartości stałe, niezmienne i niezależne od czasów. To pryncypia i nie można od nich odejść. Powinnością artysty jest pilnowanie tych wartości naturalnych, wrodzonych.

Mucha Grażyna

Malarstwo  zawsze było Jej największą pasją. Zaczynała od kopiowania pejzaży Ivana Aivasowskiego oraz mistrzów holenderskich. Interesowały Ją zwłaszcza martwe natury, których wysoki kunszt oraz drobiazgowość nauczyła ją warsztatu. Po wielu latach pracy jako nauczyciel w 1997r. rozpoczęła własną działalność i zajęła się zdobieniem ceramiki oraz produkcją biżuterii. Przez kilkanaście lat, głównym trzonem Jej artystycznej aktywności była więc ceramika oraz malarstwo wysokotopliwymi szkliwami na gotowych wyrobach porcelanowych. Za nowatorstwo i dużą wartość artystyczną Jej wyrobów została w roku 2005 członkiem Związku Artystów Polska Sztuka Użytkowa. Obecnie powróciła do malarstwa olejnego zmieniając zupełnie styl i technikę nakładania farb. Przedmiotem zainteresowań są głównie pejzaże, kwiaty i zwierzęta,  które ukazuje w sposób naturalny i dynamiczny, a ulubionym narzędzie jest szpachla malarska. Prace artstki należą do nurtu malarstwa dekoracyjnego i znajdują szerokie grono odbiorców.


Nowosielski Jerzy

Jerzy Nowosielski to nie tylko jeden z najciekawszych polskich malarzy współczesnych, rysownik, scenograf, autor wielu prac teoretycznych o ikonie i malarstwie, ale też wybitny myśliciel i teolog prawosławny. Dekorując ściany wielu kościołów i cerkwi, jest Nowosielski jednym z bardzo niewielu, jeśli nie jedynym artystą współczesnym, który pozostawił po sobie dzieła monumentalne i zarazem głęboko religijne.

Artysta urodził się w dwunarodowej, ukraińsko-niemieckiej rodzinie dwuwyznaniowej co miało ogromny wpływ na całe jego dalsze życie, twórczość, tożsamość narodową i religijną. Od 1951 r. współpracował z Cerkwią Prawosławną, od 1956 z Kościołem Rzymsko-Katolickim, od 1968 z Cerkwią Grecko-Katolicką w Polsce.

W latach 1962-1993 pracował w ASP jako etatowy nauczyciel akademicki. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego otrzymał w 1985 roku. Do 1993 r. kierował pracownią malarstwa. W 1996 roku wspólnie z żoną Zofią założył Fundację Nowosielskich, której celem jest wspieranie wybitnych osiągnięć kultury polskiej poprzez przyznawanie stypendiów i dorocznych nagród. W 2000 roku został uhonorowany tytułem doctora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od I połowy lat 1940-tych. do ostatniej dekady XX w. malował Nowosielski obrazy świeckie, sztalugowe o zróżnicowanej tematyce: obrazy figuratywne martwe natury, pejzaże oraz obrazy abstrakcyjne. Obydwa nurty: abstrakcyjny i figuracyjny, rozwijał artysta w swojej twórczości równolegle. W figuracjach od pocz. lat 70. miał tzw. okres obrazów ‘białych i czarnych’ (czarne akty). W pejzażach w latach 70., 80., 90. XX wieku przechodził tzw. ‘okres zielony’ (serie zielono-błękitnych, zgeometryzowanych pejzaży z cerkwiami).

Niezwykle śmiała wyobraźnia przestrzenna pozwoliła mu później stworzyć dzieła wyjątkowe na polskim gruncie. Należą do nich dekoracje (polichromie, witraże, mozaiki) w świątyniach obrządku wschodniego i zachodniego. Są na tej liście prace w cerkwiach: w Zawierciu, Gródku (1952-1955), Jeleniej Górze, Białymstoku-Dojlidach (obie z 1953), Kętrzynie, Gdańsku (obie z 1954), Grodzisku koło Drohiczyna (1955), we Wrocławiu (1966-1968), w Hajnówce (1966), na Woli w Warszawie (1979), Górowie Iławeckim (1983), Lourdes (1984), Bielsku Podlaskim (1985); i prace w kościołach: w Jerzmanowicach koło Krakowa (1959-1960), na Jelonkach w Warszawie (1963-64), w Witanowicach koło Wadowic (1974), Wesołej pod Warszawą (1975-1978), na Azorach w Krakowie (1978), w Izabelinie koło Warszawy (1980), w Nowych Tychach (1982-1986), w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie (1988). Jednym z ostatnich przykładów jest realizacja architektoniczno-malarska (wykonana przy współpracy z architektem Bogdanem Kotarbą), spełnienie marzeń artysty o dziele kompletnym - cerkiew w Białym Borze na Pomorzu Zachodnim (1992-1997), wybudowana dla niewielkiej greckokatolickiej społeczności przesiedlonych tam Łemków.

Olbiński Rafał

Rafał Olbiński to Artysta bardzo wszechstronny i intrygujący. Malarz, ilustrator, grafik, projektant, scenograf, plakacista. Jego twórczość charakteryzuje indywidualny, niepowtarzalny styl, nieco z pogranicza symbolizmu i surrealizmu.

Artysta jest niezwykle ceniony w Polsce i zagranicą, czego wyrazem jest 38 indywidualnych wystaw w USA, Niemczech, Japonii, Polsce, Belgii, Chile, Szwajcarii, Holandii, Francji, Wenezueli.

Za swoją twórczość uhonorowany został ponad 150 nagrodami. Najbardziej prestiżowe to: 1994 artystyczny Oscar za Najbardziej Znaczący Plakat Roku, Prix Savignac w Paryżu 1994 nagroda czasopisma Creative Review w Londynie za najlepszą brytyjską ilustrację. 1995 pierwsza nagroda w konkursie "New York City Capital of the World" 1996 nagroda Stephana Dohanosa za najlepszą pracę roku, przyznawana przez członków Stowarzyszenia Ilustratorów Nowojorskich 2002 nagroda „Premio Divina Guilia” miasta Fondi we Włoszech za wybitny wkład do sztuki współczesnej 2006 roku złoty medal Gloria Artist od Prezydenta Polski.

Prace Artysty podziwiać możemy w wielu renomowanych galeriach i muzeach m.in.: The National Arts Club w Nowym Jorku, Smithsonian Institute and Library of Congres w Waszyngtonie, Suntory Museum w Osace. Są również chlubą wielu prywatnych kolekcji w USA, Japonii i Europie. W 2002 roku wybrane obrazy Artysty umieszczono w programie projekcji na Grand Central Station w Nowym Jorku, w panteonie Great Art jako jedną z atrakcji na cześć obchodzonego Dnia Ziemi, obok prac: Keith Haring, Roy Lichtenstein, Robert Rauschenberg czy Andy Warhol.

Rafał Olbiński jest także twórcą licznych plakatów teatralnych i operowych m.in. dla New York City Opera, Utah Opera, Pacific Opera San Francisco, Philadelphia Opera. W 2002 roku z ogromnym sukcesem zadebiutował w roli scenografa operowego do przedstawienia „Don Giovanni” w Operze Filadelfijskiej. W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie przygotował plakat "Don Carlosa" Verdiego i baletu "La dolce vita", a także projekt scenograficzny oraz plakat do inscenizacji "Podróży do Reims" Rossiniego. W sali głównej gmachu Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku zachwycić może Nas niezwykła 30 metrowa kurtyna autorstwa Rafała Olbińskiego.

Artysta projektuje również plakaty dla wielu prestiżowych instytucji międzynarodowych. Na zlecenie Amerykańskiej Agencji Informacyjnej zrealizował projekt plakatu upamiętniającego 25 rocznicę Dnia Ziemi. Prace Artysty podziwiać mogli czytelnicy na łamach wielu opiniotwórczych czasopism, jak: "Newsweek", "Time", "The New York Time", "Buisness Week" i "Der Spiegel".

Warto poznać twórczość tego niezwykle utalentowanego Artysty, aby móc zweryfikować opinie innych na jego temat:

„Olbiński jest malarzem-poetą, który przedstawia obraz naszego świata przy wykorzystaniu szerszej refleksji” Anne-Julie Belmont, Universe Of Arts, Paryż.

„Rafał Olbiński kreuje na swoich płótnach świat doskonały. Świat pełen metafor i znaczeń, w którym każdy szczegół zdaje się skrywać tajemnicę, być częścią układanki czekającą na Widza, aby ten przyszedł i odkrywając krok po kroku, nadawał znaczenia poszczególnym elementom. (…)Ale najważniejszym elementem przedstawienia jest zawsze ludzka postać.“ Małgorzata Lemanek, Kierownik Salonu Wystawowego Marchand

„(…) Jego ilustracje i obrazy przekazują nietypowe idee i wizualizują emocje.(…)”. Stefan Aust, redaktor naczelny Der Spiegel

„Każdy z obrazów Olbińskiego otwiera świat rozkoszy nowych odkryć. Sprawia, że płyniemy przez chmury, kwiaty i piękne kształty i wierzymy, że sami jesteśmy postaciami z baśni.” Andre Parinaud, prezes Międzynarodowego Salonu Plakatu w Waszyngtonie.

Olczyk Andrzej

Urodził się 30 listopada 1956r w Sosnowcu. Studia – WSP Kraków. Dyplom ze specjalnością druku wypukłego pracowni Jerzego Jędrysiaka w roku 1986. Uprawia malarstwo i grafikę. Obecnie jest nauczycielem sztuki w gimnazjum.

Orzechowski Janusz

Artysta malarz ze Szczecina. Ukończył studia na Wydziale Grafiki i Architektury Wnętrz w Wyższej Szkole Sztuki Użytkowej w Szczecinie w 2006 roku. Dyplom obronił w pracowni plakatu i ilustracji u prof. Leszka Żebrowskiego. Zajmuje się malarstwem, ilustracją, grafiką komputerową, projektowaniem wydawnictw, oraz wszelkich form reklamy. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Szczecińskiego.

Janusz Orzechowski sytuuje w świecie sztuki, której motywy czerpie z popkultury. Nie są to zresztą tylko migracje, ale wręcz sankcjonowanie na gruncie artystycznym tych zgoła skomercjalizowanych desygnatów i form. Patrząc na obrazy Artysty odnosi się wrażenie, że owe surrealistyczne i pop-artystyczne sceny są immamentną częścią współczesnego świata. Bohaterowie zbiorowej wyobraźni zostają niejako ubezwłasnowolnieni w formie, w której ich jestestwo, indywidualna osobowość schodzą na dalszy plan, a priorytetem staje się dookreślanie za ich pomocą świata ustrukturyzowanego w swojej futurystycznej dehumanizacji. Janusz Orzechowski afirmuje świat mimo jego zdekonstruowania – dynamizuje pokrętną logikę entropii. Jednocześnie ekstrapoluje humanizm docierający do granic możliwości, a odżegnujący się od metafizyki i transcendencji na rzecz hedonistycznego, wręcz frenetycznego rozpuszczania się w celebryckich kliszach. Dzieła tego Artysty wręcz demonstrują alinearność, ironicznie demaskując hermetyczność i nieprzygotowanie współczesnych ludzi na generowany przez nich samych szum informacyjny. Tendencje autodestrukcji ponowoczesnego świata kreuje nie tylko forma, ale i dysharmonia barwna oraz kompozycyjna. Można powiedzieć, że Janusz Orzechowski dekonstruując paletę – konstruuje ją niejako od nowa; protestując przeciw harmonii barw – egzemplifikuje własną. Artysta potrafi – zapętlający się w kolorystycznej kakofonii, performatywny obraz nowoczesnych krajobrazów oraz metropolii, w których każdy jest jednocześnie reżyserem i aktorem,
kreatorem i kreowanym, czy wręcz (by użyć tak śmiałego określenia) jednocześnie odpadkiem i sprzątającym – ująć w celne, subiektywne kadry. Być może takie właśnie myślenie – out of the box – powiązane ze swoistym, surrealistycznym theatrum mundi jest konieczne do antycypowania w sztuce zmian społecznych i technologicznych.

 

Udział w wystawach:

– Wystawa w Galerii jednego obrazu w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie 1.05.2010 – 30.05.2010
– Zbiorowa wystawa w siedzibie organizacji Pommernhus w Greifswaldzie w Niemczech 02.06.2010 – 04.07.2010
– Wystawa w kawiarni Cafe 22 w Szczecinie 1.09.2010 – 31.12.2010
– Wystawa w BALTICA WELLNESS & SPA w Szczecinie 31.12.2010 – 1.05.2013
– Wystawa w PKO Banku Polskim Oddział Pierwszy w Szczecinie 3.11.2010 – 15.04.2011
– Zbiorowa wystawa w Międzynarodowym Domu Kultury w Międzyzdrojach 19.04.2011 – 8.05.2011
– Zbiorowa wystawa w siedzibie AssoPolonia w Bari we Włoszech 9.11.2012 – 11.11.2012
– Wystawa w Księgarni Naukowej PWN oddział w Poznaniu 23.04.2013 – 1.06.2013
– Wystawa w Galerii handlowej Toruń Plaza w Toruniu 10.06.2013 – 7.07.2013
– Zbiorowa pokonkursowa wystawa w Sin City Gallery w Las Vegas 1.04.2014 – 30.04.2014
– Zbiorowa wystawa “Jasiński & friends III” w galerii przy teatrze w Warszawie 6.10.2014 – 14.01.2015
– Zbiorowa wystawa w Filharmonii Szczecińskiej organizator Salon Zimowy Galeria ORIENT 14.01.2015 – 30.02.2015
– Zbiorowa wystawa “Produkt końcowy Produkt uboczny” w Galerii ZPAP w Szczecinie 3.06.2015 – 30.06.2015
– Zbiorowa wystawa “Przez czwartą ścianę dramat Witkacego na płótnie” w galerii Officyna art & design w Warszawie 2.12.2015 – 5.01.2016
– Wystawa “Why So Serious?” w galerii Officyna art & design w Warszawie 10.06.2016 – 22.06.2016
– Wystawa w Bibliotece Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy 21.11.2016 – 9.12.2016
– Zbiorowa Wystawa “Jasiński & friends V” w galerii przy teatrze w Warszawie 28.11.2016 – 31.01.2017
– Zbiorowa Wystawa “Metamorfoza” w Nadbałtyckim Centrum Kultury Gdańsk 4.02.2017 – 28.02.2017
– WYstawa “Pop-Art story” Żywa Galeria przy Artbistro Stalowa 52 Warszawa 21.02.2017 – 20.03.2017
– WYstawa “Niezła Sztuka” Dots Sneakers Boutique Marszałkowska 64 Warszawa 24.03.2017 – 1.05.2017

Udział i wyróżnienia w konkursach:

– wyróżnienie logo w “Przeglądzie grafiki studentów wyższych uczelni AGRAFA” 2005
– wyróżnienie w “Międzynarodowym konkursie na rysunek satyryczny” pod tytułem “Radio” Kożuchów 2005
– wyróżnienie w konkursie na plakat “Nadchodzi era czystej energii”
– wyróżnienie w konkursie na ilustrację do kalendarza “Luka bandita”
– wyróżnienie w konkursie na plakat “Bosman związany z regionem” 2011
– wyróżnienie w konkursie malarskim Młody Wawrzyn “A to Polska właśnie” Galeria DNA Wrocław 2015

Aby Sztuka nie była sztuką dla sztuki na sztuki. Janusz Orzechowski 2015.

Osak Agnieszka
Aga Osak ukończyła studia artystyczne w Instytucie Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Rzeszowskim 2008 roku. Dyplom z rzeźby w pracowni prof. Marii Góreckiej oraz Aktywne Studium Plastyczne Technik Teatralno – Filmowych w Warszawie w 2009r.
Przez lata tworzyła rzeźby, fotografie, scenografie, fantazyjne kostiumy, równocześnie malując. Dzięki tym działaniom, rozwijała swój warsztat artystyczny, poszukując nowych technik, zestawień oraz wchodząc coraz głębiej w świat wyobraźni i fantazji. W swojej twórczości próbuje wydobyć dla innych obrazy które w niej tańczą i tylko czekają na stworzenie.
Wierzy w to, że sztuka powinna być ucztą dla duszy, podaną w najpiękniejszy sposób. Kocha kolor, światło i piękno kreatywności. W swoich obrazach dzieli się tym co dla niej jest ważne. Jej własne odkrycia na temat życia wplata w fantazyjne historie. Tworzy z potrzeby piękna i uśmiecha się szeroko do każdej duszy która ma kontakt z jej bajką. Wierząc, że jest to magiczny moment kiedy jedna wyobraźnia spotyka się z drugą.
Otawa Andrzej

Urodził się w 1949 roku w Rudyszwaldzie na Śląsku.
Zajmuje się malarstwem sztalugowym w technikach wodnych.
W 2005 roku za całokształt twórczości przyjęty w poczet Związku Polskich Artystów Plastyków Polskiej Sztuki Użytkowej – oddz. Opole. Uczestnik niezliczonych plenerów malarskich głównie na terenie Polski. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych min. UL Warszawa, Galeria Sztuki Współczesnej w Opolu, Galeria Sztuki – Centrum Polskie Bruksela i wielu innych.

Obrazy Andrzeja odnajdziemy w Galerii Mistrzów francuskiej firmy CANSON producenta papierów malarskich do technik wodnych. Mieszka i tworzy w Kluczborku.

Owczarek Łukasz

Łukasz Owczarek ur. 1.06.1983 w Inowrocławiu, autodydakta, przynależący do grupy surrealistów światowych Beinart.

Pałucha Jacek

Urodził się w Częstochowie w roku 1966. Studia na wydziale malarstwa warszawskiej ASP rozpoczął w pracowni prof. Ludwika Maciąga w 1987 roku i ukończył w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego w 1993 roku. Był założycielem i liderem zespołów: „Formacja nieżywych schabów” [z okresu 1983 – 88 do tzw. zielonej płyty z przebojem „Klub wesołego szampana” czyli chciałabym, chciała… ], „Furmanka” oraz „Superpałka i najeźdzcy z kosmosu”. Zajmował się też projektowaniem okładek na płyty swoje i kolegów, między innymi: Graal, Les VRP „Vacanses prolongee”, Kult „Spokojnie”. Grał jedną z głównych ról w filmie Łukasza Wylężałka pt. „Balanga”. Obecnie na co dzień zajmuje się malarstwem sztalugowym, ogródkiem i filozofowaniem.

Obecnie jego satyryczne rysunki publikowane są w piątkowym częstochowskim dodatku Gazety Wyborczej. Jego wystawy można było oglądać w Niemczech, USA (Chicago), Francji oraz w Polsce. Jest także autorem okładki płyty Spokojnie zespołu Kult. Naucza także malarstwa w Zespole Sztuk Plastycznych im. Jacka Malczewskiego w Częstochowie.

Papke Adam

Urodzony w 1967 roku. Absolwent Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, na kierunku artystyczno-pedagogicznym. W 1993 roku uzyskał dyplom w pracowni malarstwa prof. Mieczysława Wiśniewskiego. Zajmuje się malarstwem sztalugowym i iluzjinistycznym, fotografią reklamową, projektowaniem graficznym, a także wystrojem wnętrz. Artysta specjalizuje się w technice akwareli. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą – w Niemczech, USA, Kanadzie, Japonii i Włoszech.

Pasek Joanna

Z wykształcenia jest architektem, ale zamiast budować domy, zajęła się grafiką komputerową i tłumaczeniem książek z tej dziedziny. Po latach spędzonych na Śląsku przeniosła się na Jurę Częstochowską. Odkąd mieszka na wsi, zaczęła znów rysować. Jej ulubione materiały to akwarele, tusze i kredki. Najbardziej lubi ilustrować bajki i wszelkie fantastyczne historie.

Pastuszenko Natalia

Ur. 26.12.1972 r. Mieszka i pracuje w Kijowie. W 1996 roku ukończyła Wydział Architektury Ukraińskiej Akademii Sztuk w Kijowie, w pracowni prof. Igora Szpary. Zajmuje się grafiką, malarstwem, ilustracją książkową oraz projektowaniem wnętrz. Prowadzi zajęcia plastyczne z dziećmi. W 2007 r była stypendystką programu „Goude Polonia” Ministra kultury RP. W 2010 jako ilustrator współpracowała z pismem Zwierciadło (ilustracje do powieści Filmowej Macieja Stuhra). Artystka brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Ukrainie, Polsce, Niemczech, Słowacji i w Czechach.

Pawelec-Gliklich Klaudia

Mieszka i tworzy w Żorach. W 2007 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie, kierunek edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych – specjalizacja malarstwo – pracownia prof. Tadeusza Rusa. Aneks z grafiki pracownia prof. Knopek.
Od kilku lat zajmuje się sztuką w szerokim znaczeniu tego pojęcia. Założyła Pracownię Aquarelle w której realizuje się jako malarka oraz nauczycielka, prowadząc zajęcia z młodzieżą. Tym samym od roku 2011 jest inicjatorką wystawy „Młode Talenty”, której celem jest propagowanie twórczych działań uzdolnionej młodzieży jak i dzielenie się swoimi umiejętnościami i rozpowszechnianie zamiłowania do sztuki.

Pawłucka Kamila

Pochodząc z Podkarpacia, swoją przygodę ze sztuką rozpoczęła w rodzinnym Krośnie, ucząc się snycerstwa w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych. Zainteresowania artystki szybko jednak skupiły się wokół pędzla, co przyciągnęło ją do Torunia, na Wydział Sztuk Pięknych UMK. Studiowała tu malarstwo w pracowni profesora Lecha Wolskiego. Jej mistrzami stali się także Gustaw Klimt, Egon Schiele i inni twórcy Secesji, zachwycający artystkę bogactwem form i oryginalnością ich przedstawiania.
Tematyka jej prac jest bardzo różnorodna począwszy od ilustracji skierowanych do dzieci a skończywszy na wizerunkach kobiet wylegujących się na kanapach w letnie popołudnia. W ostatnim czasie swoją uwagę skupiła na architekturze Torunia bowiem to jemu w większości poświęcona była wystawa w Galerii Maya, a jej tytuł brzmi „ diabeł tkwi w szczegółach”, dlaczego taki? – zapraszam do jej obejrzenia a wtedy wszystko się wyjaśni.
Prace prezentowane na wystawach, na stronicach książek (ilustracje książek dla dzieci) oraz w postaci toruńskich pierników (wdrożone projekty pierników).

Piecha Andrzej

Andrzej Piecha urodził się 12 grudnia 1950 roku w Sosnowcu. Był samoukiem, swoją przygodę z malarstwem rozpoczął w okresie stanu wojennego. Jego pasja do malarstwa przerodziła się w fascynację i nieustanne dążenie do kształtowania swojego warsztatu. Andrzej Piecha ma na koncie 63 wystawy zbiorowe m.in. w Niemczech, Warszawie, Opolu, Katowicach, Rybniku i 48 wystaw indywidualnych. Od 2001 roku był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Katowickiego. Zmarł 11 stycznia 2013 roku.

Poprzez swoje obrazy Andrzej Piecha ilustruje swoje lęki i dramaty. Jego prace intrygują, skłaniają odbiorców do przemyśleń. Zagłębiając się w nie, zagłębiamy się w wykreowany przez artystę świat tajemnicy.

Piekarski Wojciech

Wojciech Piekarski urodził się w 1980 roku. Należy do grona młodych artystów. Gdy ukończył architekturę na Politechnice Łódzkiej zadebiutował swoimi obrazami na Aukcjach Promocyjnych. Odniósł wielki sukces. Piekarski, malując akty i realistyczne martwe natury, stara się nawiązywać do tradycji malarskich Caravaggia. Posiada świetne umiejętności dobrego rysunku i znajomość perspektywy, a to przydaje mu się w tworzeniu prac zbliżonych do hiperrealizmu. Obrazy Piekarskiego są obecne m.in. w łódźkich i warszawskich galeriach, a ostatnio również w zagranicznych, np w Hongkongu. W Łodzi jest prawdziwym fenomenem. Jego praca "Sen" została sprzedana za prawie 6 tysięcy złotych w czasie VIII Aukcji Promocyjnej. To najdrożej sprzedane dzieło artysty młodego pokolenia w Łodzi. Taki sukces zawdzięcza zapewne temu, że jego twórczość jest całkowicie różna od innych dzieł, które można oglądać w łódźkich galeriach.

Prządka Łukasz

Łukasz Prządka


Obrazy tego artysty znajdują się między innymi w USA, Niemczech, Norwegii, Republice Czeskiej oraz w wielu miastach Polski.

Rej Aleksandra

Urodzona 2 lipca 1974 r.

Studia na Akademii Sztuk Pięknych  w Krakowie, Wydział Grafiki w Katowicach.

Dyplom nagrodzony medalem w Pracowniach Malarstwa u prof. R. Nowotarskiego oraz Projektowania Graficznego u prof. T. Jury w 1998 r.

W latach 2000-2004 r. Prezes Stowarzyszenia Chorzowskich Artystów Plastyków.

Od 2001 r. kierownik Miejskiej Galerii Sztuki MM w Chorzowie.

Uprawia malarstwo oraz grafikę użytkową.

 

wystawy indywidualne:

1998 r - Galeria ASP, Górnośląskie Centrum Kultury, Katowice

1999 r. - Galeria „Przy kominku” Chorzów

2001 r. – „Ignis”,  Köln (Niemcy)

2007 r. -  Miejska Galeria Sztuki MM w Chorzowie.

2008 r. - Kancelara GLN, Warszawa

2010 r. -  Galeria Politechniki Śląskiej, Gliwice

             - Galeria „Pod schodami u Józefa”, Chorzów

             - „Inny Śląsk” Tarnowskie Góry

2011 r. – Galeria Beskidzka , Szczyrk

2013 r. – Galeria Sztuki Współczesnej, Dom Środowisk Twórczych, Pałac T. Zielińskiego, Kielce,  

              - Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzów

             – BWA „Jatki”,  Nowy Targ

2015 r. – Galeria MDK Mikołów

2016 r. - 2016 r. "Organika", Galeria Sztuki Współczesnej, Kołobrzeg'

             "Organika", Espace Matisse, Creil (Francja),

              "Organika", Stara Prochownia, Warszawa

 

 

wystawy zbiorowe:

1999 – 2015 r. udział w ponad 30 wystawach SChAP w kraju i zagranicą.

2000 r. –  „Ein Polnisches Treffen in Köln”, Ignis, Köln (Niemcy);

2000/2001 – „Przekroczyć próg nadziei”, Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzów,

        Muzeum Archidiecezjalne, Katowice;

2004 r. – Lexmark European Art Prize 2004, Galeria Program, Warszawa, Muzeum „Galicja”, Kraków;  Plener Katowicki, Muzeum Historii Katowic, Galeria ArtNova, Katowice; II Ogólnopolski Konkurs im. M. Michalika na Obraz dla Młodych Malarzy, Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie,

2005 r. – „Obraz Roku 2004 im. Ewy Świtalskiej”, Pałac Królikarnia, Warszawa;

               II Ogólnopolski Konkursu im. M. Michalika na Obraz dla Młodych Malarzy,     

   Instytut Polski w Sztokholmie,

2006 r. -”Jestem” , BWA Katowice 

2011 r. - Biennale Malarstwa QUADRO-ART., Centralne Muzeum Włókiennictwa. Łódź;    X Salon Wielkopolski 2011, Muzeum Ziemi Czarnkowskiej, Czarnków;

2013 r. – Hommage à Nowotarski, Muzeum Historii Katowic;

              Ogrody 2013, BWA Wałbrzych, Zamek Książ

2014 r. – 12 Międzynarodowy Jesienny Salon Sztuki, BWA Ostrowiec Świetokrzyski

             Tychy Art. 2014, Galeria „Obok” Tychy

 

 

2006 r. - Reportaż na temat twórczości- Regiony kultury (TVP);

2012 r. – Artykuł na temat twórczości w kwartalniku „Artysta i sztuka”;

 

 

 

Nagrody i wyróżnienia:

1998 – medal ASP w Krakowie za dyplom;

2004 – laureatka polskiej edycji Lexmark European Art Prize 2004;

2005 – wyróżnienie równorzędne w konkursie Obraz Roku 2004 im. Ewy Świtalskiej;

 

2011  - Nagroda Prezydenta Miasta Chorzów w Dziedzinie Kultury.

2013 – wyróżnienie honorowe Ogrody 2013, BWA Wałbrzych, Zamek Książ

 

Rużyk Marek

MAREK RUŻYK (1965) zaprasza do swojego świata światła, koloru i wody. Natchniony pięknem morza i obrazami statków walczących z silnymi falami - często na tle dramatycznego nieba - kontynuuje tradycje malarstwa marynistycznego z okresu epoki romantyzmu.
Artysta również znajduje inspiracje w formie ludzkiej, co można zobaczyć w jego aktach lub z uzdolnieniem eksploruje wolność aranżacji w martwej naturze.

Sierko-Filipowska Joanna

Wprowadza nas w baśniowy świat, utkany z symboli i marzeń. Ukazuje samotność bohaterów i ulotność chwili. Autorka nierealnych scen, Joanna Sierko-Filipowska, wciąga nas w podróż pełną tajemnic oraz niepokoju.

Maluje jednostki na tle pięknych krajobrazów. Jest wyczulona na zimną kolorystykę, która jest jedną z jej cech rozpoznawczych. Co więcej, autorka lubi ukazywać samą siebie jako bohaterkę swoich wizji.

Joanna Sierko-Filipowska urodziła się w 1960 roku w Białymstoku. Ukończyła z wyróżnieniem Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także otrzymała dyplom w pracowni grafiki warsztatowej.

Widać u niej zauroczenie malarstwem Jacka Malczewskiego oraz Józefa Mehoffera. Bliskie są jej elfy i nimfy. Często ukazuje anioły jako subtelne skrzydlate piękności. Piękna w jej obrazach nie trzeba się doszukiwać- widoczne jest na pierwszy rzut oka. Można jedynie zastanawiać się nad ukrytymi w nich przekazami.

Stokfisz Delarue Jan

Dzieli się ze światem pięknem, które dostrzega tylko on. Jak nikt inny, oprowadza nas po ulicach Paryża, Nowego Jorku, Wenecji i Katowic. Paryska legenda, Jan Stokfisz - Delarue, zgodził się współpracować z Dagma Art.

Urodził się w Katowicach w 1950 roku. Studiował na Wydziale Sztuk Pięknych w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a później w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 1977 roku pojechał do Francji, żeby odwiedzić znajomych i natychmiast pokochał Paryż tak bardzo, że wiedział już, że nie może żyć nigdzie indziej. Zaczynając na ulicach Montmartre’u i przechodząc przez prestiżowe paryskie galerie, Stokfisz Delarue dotarł ze swoją twórczością do zbiorów niezliczonych muzeów i prywatnych kolekcji. Teraz, po 30 latach we Francji, Delarue powrócił do Polski, aby zaprosić nas w niezwykłą podróż do miejsca, gdzie wspomnienia spotykają się z marzeniami.

Suszek Edyta

Absolwentka Studiów Pedagogicznych oraz Liceum Zawodowego o profilu Renowator Zabytków Architektury, gdzie zdobyła wiadomości i umiejętności z zakresu technologii malarstwa sztalugowego, ściennego, technik pozłotniczych, rzeźby, form sztukatorskich i grafiki. Zajmuje się malarstwem sztalugowym (olej, akryl, akwarela, ikonografia, techniki własne), dekoracyjnym malarstwem ściennym, malarstwem na tkaninach. Tworzy małe formy przestrzenne i ozdoby.

Szczecińska Małgorzata

Maluje od dzieciństwa, wciąż poszukując i rozwijając pasję malowania.

Akwarela jest ulubioną techniką artystki; tworzy również z użyciem farb akrylowych, olejnych oraz suchych pasteli.

Jak sama mówi: „Maluję tylko to, na co lubię patrzeć - wszystko, co robię jest rezultatem fascynacji kolorem i naturalnej potrzeby przebywania w otoczeniu przyrody. Pragnę wytworzyć u odbiorcy wrażenie zarówno estetyczne jak i uczucie pewnego komfortu - świadomość, że gdzieś jest taki pierwotnie cudowny zakątek, taki - tylko dla nas."

Ślusarsky Dariusz

Dariusz Ślusarsky urodził się (1979) i pracuje w Częstochowie. Ukończył Liceum Plastyczne im.Jacka Malczewskiego, potem kontunuował swoją edukację na Akademii Jana Długosza. Artysta od ponad 20 lat zajmuje się malarstwem, na rynku sztuki znany jako przedstawiciel nurtu surrealizmu - realizm magiczny. Zabiera nas w swój magiczny świat. Poświęcił mu całe swoje dotychczasowe życie, droga jaką obrał jest nieco kręta i zawiła, ale krocząc nią doskonalił swój warsztat i techniki malarskiej, ucząc się od najznakomitszych mistrzów w tej dyscyplinie. Malarz zdobył już pozycję na wysokiej lokacie rynku sztuki, w dużej mierze dzięki stronie warsztatowej jak i dużej wyobrazni. Kroczy własną drogą, nie poddaje się wpływom. Obrazy artysty to historie, które zabierają nas w surrealistyczny świat malarza. Swoje pracę przedstawił już na wielu znakomitych wystawach i targach sztuki min. w Londynie, Berlinie, Kopenhadze, Warszawie, Krakowie a najczęściej w rodzimej Częstochowie gdzie artysta mieszka i pracuje. Obrazy Darka znaleść można w najznakomitszych galeriach w całej Polsce oraz u prywatnych kolekcjonerów zarówno w kraju jak i za granicą.

Artysta obserwuje otaczający go świat i dzięki swoim umiejętnością malarskim odzwierciedla jego odbicie na płótnie. Nie zawsze obrazy te są w pełni zrozumiałe i czytelne, lecz zawsze zawierają charakterystyczne przesłanie artysty. Zabiera on nas do swojego własnego świata wypełnionego symboliką jego odczuć. Artysta twierdzi, że wszystko co działo się w jego zyciu było ze sobą ściśle powiązane, kolejne etapy, tory dorastania i poznawania.  Każda jego praca niesie za sobą niesamowity ładunek emocjonalny co ma nadzieje i szczerze wierzy podoba się każdemu indywidualnemu odbiorcy. Jego sztuka to on sam. Portretowane przez niego osoby rzadko odzwierciedlają swoją powierzchowność, artysta stara się uchwycić emocje związane z daną postacią, ulotną chwile ich odczuć. Pracę twórczą nad obrazem zaczyna budować począwszy od dokładnego rysunku. Poprzez formę malarską, która pod wpływem koloru zaczyna wzbogacać pierwotne założenie obrazu.  W procesie twórczym nie zamyka się w ogólnym założeniu, jest otwarty na nowe ciekawsze rozwiązanie które często wychodzą dopiero w okresie długiego cyklu malowania. Artysta twierdzi że rzadko zdarza mu się by planowana wizja pracy była tą końcowym. Stara się pozostawić efekt chwili zamknięty w swoich oczach. Malarstwo jak mówi, daje mu największą lekkość wyrażania emocji i wypowiedzi, to jego życiowa radość, którą pielęgnuje od 17 lat. Jak mówi w jego życiu przewinęło się wielu ciekawych i inspirujących ludzi, dzięki którym jak twierdzi stał się takim a nie innym artystą. Dariusz Ślusarski mieszka i pracuje w Częstochowie.

Świerczek Joanna

Związana z Bochnią koło Krakowa. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Zajmuje się ceramiką artystyczną oraz malarstwem.

Tarnowski Jacek
Jacek Jan Tarnowski né en 1966 à Torun, Pologne; 
Beaux-arts de Torun, Pologne; 1986, arrive en France; Beaux-arts d’Aix-en-Provence, France; 
vit à Paris.
Présentation: Au début, il y a des grisailles de visages, surgissant d’autre part de façon mystérieuse, 
Amnesia, (1986). Puis, un monde lithique parmi lequel des moines capuche baissée, sont partie prenante, 
(1994). Il croise ensuite les grands surréalistes, il se saisit de détails trouvés dans l’oeuvre de Tanguy*, 
de Miro*, de Dali* et les développe comme des sujets à part entière. Il revient à des oeuvres plus 
personnelles, des architectures bizarres, pyramidon dans abside romane, Scène pour un combat, (2003), 
à dominante beige et Jeu de la vie, (2004), échiquier en tapis portant chaise et spectre s’en allant, 
à dominanbte bleu-vert. Il ne se départ jamais d’une peinture léchée avec maîtrise.

Świerzy Waldemar

Waldemar Świerzy był jednym z najwybitniejszych polskich plakacistów. Artysta zajmował się też ilustrowaniem książek i projektowaniem okładek płyt, kalendarzy i znaczków pocztowych. Był autorem obwolut do serii wydawniczej „Współczesna proza światowa" PIW-u. Opracowywał grafikę pawilonów polskich na międzynarodowych targach w: Nowym Jorku, Wiedniu, Pekinie, Casablance i Poznaniu.

Waldemar Świerzy studiował w latach 1947-1952 na Wydziale Grafiki w katowickiej filii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u prof. Józefa Mroszczaka. W 1952 roku uzyskał pierwszy dyplom tejże uczelni. Był też jednym z jej najmłodszych wychowanków – naukę rozpoczął mając zaledwie 15 lat. W latach 50-tych pracował w Wydawnictwie Artystycznym i Graficznym. WAG był wówczas jednym z głównych ośrodków w Polsce kształtujących charakter polskiego plakatu. Twórczość Artysty to przykład krystalizowania się założeń nowej koncepcji plakatu, gruntownie zmieniających kanon reguł obowiązujących w teorii i praktyce plakatu od lat trzydziestych. Nastąpiło przede wszystkim znaczne rozluźnienie dość sztywnych zasad na rzecz swobodnej gry wyobraźni i warsztatu, głównie malarskiej proweniencji.

Od 1965 Waldemar Śwerzy wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (od 1996 ASP) w Poznaniu, uzyskując w niej kolejne stopnie akademickie, aż do profesora zwyczajnego (1987). W 1994 roku objął pracownię plakatu na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Artysta uczył też gościnnie w uczelniach zagranicznych: w Hawanie (1970), Meksyku (1979-1980), Berlinie Zachodnim (1985-1986), Kassel (1989-1990). Od 1966 jest członkiem AGI (Alliance Graphique International). W 1979 roku został przewodniczącym Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie. Impreza, organizowana co dwa lata przez Muzeum Plakatu w Wilanowie, została powołana w 1966 roku z inicjatywy przedstawicieli polskiej szkoły plakatu. Było to pierwsze na świecie biennale poświęcone sztuce plakatu.

Znakomite przygotowanie malarskie Waldemara Świerzego zaowocowało pojawieniem się prac o ogromnym ładunku walorów plastycznych i emocjonalnych. Jego indywidualny rozwój artystyczny związał się nierozerwalnie z ewolucją całego polskiego plakatu. Poszczególne fazy twórczości pokrywają się z okresami, jakie zaznaczyły się w rozwoju całej tej dziedziny sztuki.

Niezwykła pracowitość Artysty, zaowocowała potężnym dorobkiem – około 2 tysięcy plakatów. Są to przede wszystkim plakaty o tematyce kulturalnej: teatralne, filmowe, muzyczne, cyrkowe jak również plakaty propagujące sport i o wymowie społecznej. Wiele dzieł Waldemara Świerzego należy dzisiaj do klasyki plakatu światowego. Od początku Jego styl, pomimo wielu zmian koncepcji, prezentował cechy indywidualne, oparte na środkach malarskich, pełnym rozmachu kolorze, prostym i dosadnym przekazie. Jednym z głównych i bardzo ważnych motywów w plakacie Waldemara Świerzego był portret, który stanowił oryginalny cykl w jego twórczości. W 2006 roku Artysta podjął się namalowania na nowo „Pocztu królów polskich”.

Prace Waldemara Świerzego znajdują się m. in. w zbiorach Institute of Contemporary Art w Londynie, Kunstbibliothek w Berlinie, Ermitażu w Leningradzie, Stedelijk Museum w Amsterdamie, Muzeum Narodowym w Poznaniu, Muzeum Plakatu w Wilanowie oraz wielu innych muzeach na całym świecie.

Artysta zdobył liczne nagrody, m.in.:

1956 - Nagroda WAG-u im. Tadeusza Trepkowskiego

1959 - Grand Prix im. Henri de Toulouse-Lautreca na I Międzynarodowej Wystawie Plakatu Filmowego w Wersalu

1969 - Złoty medal na Biennale Sztuki w Sao Paulo

1975 i 1985 - I nagroda pisma „Hollywood Reporter”

1972 - Srebrny medal na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie

1976 - Złoty medal na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie

1977 - Złoty medal na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Lahti

1965, 1971, 1975, 1977, 1987, 1989 - Nagrody na Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach

1997 - Tytuł doktora honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie

Jak słusznie zauważa Zdzisław Szubert – „Umiejętność błyskotliwego formułowania postaci, umiejętność skrótu, zniekształcenia, deformacji, użycia koloru jest u niego mistrzowskie”.

Vilenchyts Vladimir

Pochodzi z Białorusi, obecnie mieszka na Dolnym Śląsku. Wystawia swoje prace na Białorusi, Ukrainie i w Polsce. Malarstwo Vladimira oscyluje wokoł dwóch kręgów tematycznych – pejzażu i martwej natury. Prawie wcale nie widać w nim postaci ludzkiej. Vilenchyts niemal całkowicie odhumanizował swoje malatstwo; tak jakby poszukiwał piękna w przyrodzie, kwiatach, naturze, a nie w ludziach. To co fascynuje artystę to nie człowiek sam w sobie, ale przedmiot jego kultury – kulturowy artefakt, który po człowieku pozostał. Niekiedy w kompozycji znajdziemy też owoc – przedstawienie natury. Zderzenie się tych dwóch odwiecznie ścierających się sił (natury i kultury), zostaje złagodzone wszechogarniającą atmosferą dostojeństwa, która udziela się syobrażonym przedmiotom w sposób równorzędny. Malarstwo Vilenchytsa jest swoistą grą z widzem, grą o jego spojrzenie. Poruszajac się w przestrzeni innych wystawionych obrazów dzieła Vladimira natychmiast je przechwytują. To efekt nieustającej gry pomiedzy łudzącym poczuciem realności przedmiotu, a dystansującym hieratyzmem kompozycji. To również efekt technicznego zabiegu, w którym artysta lubuje się od samego początku swojej twórczości. Kim jesteś, zdaje się pytać Vilenchyts wobec przetrwałeś setki lat księgi, wobec nienaruszonego zębem czasu obrazu, kim jesteś wobec kultury, którą możesz jedynie współtworzyć i której jesteś jedynie przemijającą cząstką?

Wencka Agnieszka

Urodziłam się w 1978 roku. Malarstwo fascynuje mnie od kiedy pamiętam.
W swoich obrazach lubię połączenie rzeczywistości i nierealistycznych form, zestawienie ze sobą delikatnych, dokładnych elementów i dynamicznych obszarów. Lubię jak na obrazie czuć farbę i widać pracę pędzla czyli teksturę, poszczególne pociagnięcia, rozmycia.
Często przedstawiam kombinację nierzeczywistych form, czasami zakrywających lub tworzących postać, w efekcie uzyskując surrealistyczny charakter.
Tworząc obraz kieruję się początkowo według jakiegoś ogólnego zamysłu ale większość rodzi się w trakcie malowania.
W swoich pracach lubię zawrzeć jakąś asymetrię, brak równowagi, siłę , emocje, kontrast jednolitych powierzchni i mnogość nierzeczywistych elementów, niedomówienie, zamglenie, lekką zamaszystość w połączeniu z subtelną dokładnością.
Ogólny pomysł na obraz najczęściej pojawia się niespodziewanie, jako sekundowy błysk, który próbuję złapać szybko w szkicowniku, by potem rozwinąć w trakcie malowania i rozwijam do momentu w którym obraz zaczyna żyć.
W malowaniu fascynuje mnie nie tylko efekt ale też sam proces tworzenia, tradycyjność techniki olejnej, cała jej “alchemia”, struktura farby rozciągniętej na płótnie, nieoczekiwane efekty poszczególnych pociągnięć, zapachy olejnych mediów.

Tego co przedstawiają moje obrazy nie staram się dosłownie nazywać, tym bardziej, że każdy dostrzega w nich co innego, jedni widzą w nich na przykład splątane życie wewnętrzne, emocje a inni, że tak może wyglądać dusza.

Wilczyński Dariusz

Dariusz Wilczyński to malarz, grafik, ilustrator, pisarz, poeta, satyryk i project manager. Jest absolwentem Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych. w Warszawie.

Dyplom uzyskał w 1984 r. w pracowni prof. S Gierowskiego. Aneks: Projektowanie w Architekturze i Urbanistyce. Pracownia prof. R. Winiarskiego. Promotor: prof. P. Trzeciak.

Uprawia malarstwo sztalugowe średnioformatowe, miniaturę, rysunek, rysotypię, finały komputerowe, obiekty, grafikę użytkową, scenariusze akcji, scenariusze reklamowe, konsultacje i programy artystyczne.


DZIAŁALNOŚĆ SPOŁECZNA: 23 lata społecznej działalności artystycznej, w tym: w Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików – pełnione funkcje: Wiceprezes/Prezes, w Stowarzyszeniu Warszawskich Artystów Malarzy i Grafików – pełnione funkcje: Skarbnik/Prezes, w Towarzystwie Artystów Plastyków Bemowa – pełniona funkcja: Przewodniczący Kolegium Artystycznego.

Cechami charakterystycznymi jego twórczości są: synteza zbiorów na płaszczyźnie, poszukiwanie optymalnego kodu plastycznego, obraz statyczny, teoria obrazu i wizerunku, pole współistnienia, 3 poziomy kodu obrazu: figuracja-liryka, synteza-konstrukcja, metafizyka-symbol -biblia. DESIGN : rysunek satyryczny, plakaty, Post Cards, ilustracje, logotypy, zaproszenia – współpraca z agencjami reklamowymi (m.in.: Image Art., Media Faktory, Business Foundation) oraz prasą: Rzeczpospolita, NIE, Twoje 9 Miesięcy.

Brał udział w ponad 40 wystawach indywidualnych, w 160 prezentacjach grupowych (10 aukcjach),53 autorskich artystycznych realizacjach zbiorowych (plenery, warsztaty, wystawy, programy, projekty plastyczne), 9 wniosków opiniodawczych, m.in. dla Ministerstwa Kultury i Sztuki, Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Pracy.

Trzykrotny stypendysta. Zdobył 7 nagród i wyróżnień w konkursach plastycznych, w tym: 2008 r. Ministra Obrony Narodowej i Dyrektora Muzeum Wojska Polskiego za cykl Map Militarnych, 2008 r. wyróżnienie: Ogólnopolski Przegląd filmów Amatorskich – etiuda p.t. ,,Autobus”,1996 r., I Nagroda: Ogólnopolski Konkurs na dzieło-okładkę Raportu o Rozwoju Społecznym – ,,Polska 96. Habitat a rozwój społeczny”, Organizator: United Nations Development Programme i Muzeum Narodowe w Warszawie – obraz z cyklu: ,,Miasto-Figura Współistnienia”, 1996 r. realizacja konkursowa – reklama, projekty druków firmowych dla Coopers & Lybrand, 1991r. nominacja. Clio Poland – ogólnopolski konkurs form reklamowych, Pocztówka ,,Okno”, 1991 r. Wyróżnienie Honorowe Prezydenta Miasta Częstochowy – Ogólnopolska wystawa konkursowa – Kolekcja Chwili, za cykl prac na kanwie Nowego Testamentu, 1991 r. wyróżnienie – Ogólnopolska wystawa konkursowa p.t. ,,Zima”, BWA Słupsk.

Wiśniewski Krzysztof

Ur. 15 kwietnia 1960 w Chełmży. Ukończył Wydział Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Malarstwo studiował pod kierunkiem Prof. Mieczysława Ziomka. Członek ZPAP ­_­Oddziałał w Toruniu. Zajmuje się malarstwem olejnym. Realizuje swoje obrazy o iluzyjnej przestrzeni, gdzie wkomponowane w nią budowle, rekwizyty codzienności, znaki i symbole tworzą metafizyczny krajobraz. Swoją twórczością wpisuje się w nurt surrealistycznego malarstwa z odcieniem  poetyckiej metafory.

Wolf Maja

Ur. 1981r. w Grudziądzu, mieszka w Bydgoszczy, pracuje w Toruniu.
Z wykształcenia projektant wnętrz i grafiki użytkowej.
Artysta plastyk - od 2013 należy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików.
Właścicielka i twórczyni internetowej i stacjonarnej galerii Maya (Ducha Swiętego 19, Toruń) poświęconej artystom i współczesnemu malarstwu polskiemu.
Kuratorka kilkudziesięciu wystaw młodej sztuki w galerii Maya oraz organizatorka wielu akcji charytatywnych i wydarzeń promujących kulturę i sztukę w Toruniu i Grudziądzu.
Organizatorka, koordynatorka oraz prowadząca warsztaty z rysunku i malarstwa dla młodzieży i dorosłych w Galerii Maya oraz gościnnie w innych ośrodkach edukacji.
Organizatorka, koordynatorka oraz gościnnie prowadząca zajęcia plastyczne dla dzieci w galerii Maya w Toruniu.
Laureatka I nagrody w ogólnopolskim konkursie "Artysta też lekarz. Niezwykła moc sztuki w pozamuzealnej przestrzeni" w 2011.
Autorka cyklu portretów Honorowych Obywateli znajdującego się w grudziądzkim ratuszu.

Wybrane wystawy:

Triennale Jednego Dzieła Grudziądz maj 2016
Wystawa Karykatur Sław - Galeria Karczewski - Toruń kwiecień-maj 2016
Wystawa zbiorowa Galerii Maya - Villa Orłowo - listopad 2015r.
Wystawa Karykatur Sław – ekspozycja 2014-2015 - Galeria Sztuki Maya, Toruń 10.2014 - 02.2016
Zbiorowa - XI wystawa malarstwa z okazji 30 lecia ZPAMiG w Warszawie - Prom Kultury Saska Kępa, 2015.
Zbiorowa - Derby Artystyczne - gość specjalny, Kraków 2014
Zbiorowa Zpamig - 2013
Zbiorowa przedaukcyjna:Polswiss Art 2013r.
Zbiorowa przedaukcyjna: Salon Wystawowy Marchand, Warszawa DESA 2012r.
Zbiorowe przedaukcyjne: Art Hotel i Galeria DNA - Wrocław 2012-2013.
Indywidualna w Galerii Akcent 2011r.
Indywidualna wystawa cyklu Honorowych Obywateli w CK Teatr w Grudziądzu oraz odsłona cyklu w grudziądzkim Ratuszu (Urząd Miasta Grudziądza) - 2010r.
Indywidualna wystawa pt. "KobieTy" CK Teatr Grudziądz 2010r.

Działalnosc na rzecz chorych, niepełnosprawnych oraz profilaktyki prozdrowotnej:

Działalność charytatywna na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych: prowadzenie zajęć polastycznych WTZ w Grudziądzu,
Freski scienne w salach dla dieci OPUS II
Udzial w aukcji charytatywnej Hospicjum w Grudziądzu.
Udział w kampaniach na rzecz profilaktykyki zdrowotnej (Stowarzyszenie GRONO-Grudziądz i Fundacja "Tak dla zdrowia"-Toruń).

Promocja sztuki:

Konkurs plastyczny dla dzieci i młodzieży "Casting na Monę Lisę" I edycja 2011 "Moja Mona Lisa", II edycja 2015 i III edycja "Mona Lisa w Toruniu"
Art, Bussienes & Women I - spotkania w galerii Maya 2016 - 9.03, 6.04,
Warsztaty z artystą - Darkiem Żejmo w galerii Maya: sierpień 2015, 5.04.2016
Warsztaty - udział studenckim w projekcie "Więcej" Stowarzyszenia Elsa Toruń: "Sztuka komponentem świadomego życia. Kreatywne warsztaty artystyczne w Collegium MINUS 8.04.2016

Organizacja wystaw:

2011 (galeria Maya)
Eugeniusz Stemplowski - wystawa malarstwa: 1-29.07.2011r.
Wystawa grafik Anny Szumańskiej "Królowie Życia": 30.07.-25.08.2011r.
"Meandry Twórcze 1981-2011" - Dariusz Jasiczak: 26.08-22.09.2011r.
"Pejzaż prawdziwy" Jan Rusnok i Magdalena Skrzyńska: 24.09-20.10.2011r.
"In your face" Dominik Jasiński: 29.10-15.12.2011r.
"Śpiew Duszy..." w malarstwie Renaty Domagalskiej: 16.12.2011-26.01.2012r.

2012 (galeria Maya)
"Wenecjanki" Dariusz Żejmo: 30.06-30.07.2012r.
Adam Papke - akwarele: 31.07-31.08.2012r.
Jadwiga Hajdo "Kolory lata": 1.09-15.09.2012r.
"Sacrum Profanum" malarstwo Marka Fijałkowskiego: 16.09-29.09.2012r.
"Momenty" Agata Czarnecka-malarstwo: 1.10-12.10.2012r.
"Continuum.Tempus" Malarstwo i rysunek Wojciecha Kalety: 13.10-26.10.2012r.
Marta Lipowska malarstwo: 27.10-16.11.2012r.
"Diabeł tkwi w szczegółach" Kamila Pawłucka: 17.11-08.12.2012r.
"Kolejny pokaz" Nikodem Pręgowski -plakaty: 9.12-31.12.2012r.

2013 (Centrum Plaza)
Malarstwo Magdaleny Kępki: 11.01-8.02.2013r.
Jadwiga Hajdo "Podarunek tęczy": 9-28.02.2013r.
Włodzimierz Kukliński "Zapisane na wietrze...": 6.05-5.06.2013r.
Janusz Orzechowski-wystawa malarstwa: 10.06-7.07.2013r.
"Zapisy" Andrzej Fronczak: 8.07-11.08.2013r.
"Obok zastane..." Maria Macięga: 12.08-8.09.2013r.
"Miasto Łozowsko Wielkie" Krzysztof Łozowski: 16.09-13.10.2013r.
Marta Lipowska - malarstwo: 14.10-17.11.2013r.
Dariusz Żejmo - malarstwo: 18.11-20.12.2013r.

2014-2016 (Galeria Maya)
10.2014-02.2016 Wystawa Karykatur Sław - Galeria Sztuki Maya, Toruń

2016 (Galeria Maya)
9.03-9.04 - wystawa "Malarstwo po Włosku" Dariusza Żejmo.

Woźniak Dominik

Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Łodzi, wydział grafiki i malarstwa. Dyplom obronił w 2008 roku w pracowni technik drzeworytniczych i prcowni rysunku prof. Andrzeja Mariana Bartczaka. Prace prezentował na wystawach indywidualnych w Szczercowie ( 2006), Bełchatowie - Dworek Olszewskich - (2004, 2005, 2006, 2007) oraz w Piotrkowie Trybunalskim - "Mała Galeria" - (2004).
Brał udział w wystwach zbiorowych, m.in.: (2008) w Niemczech, w (2010) Krakowie w galerii "Szał dla Plastyków".

Yerka Jacek

Jacek Yerka (Toruń 1952, mieszka i tworzy w Warszawie) ukończył w 1976 Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Specjalizował się w grafice. W pierwszych latach po studiach wystawiał plakaty, m.in. na Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach w 1977 i 1979, międzynarodowych biennale w Lahti i Warszawie i in. Od 1980 poświęcił się całkowicie malarstwu. Bazując na precyzyjnej, wzorowanej na dawnych mistrzach technice obrazowania (Jan van Eyck, Hieronymus Bosch), lecz przede wszystkim na własnej, nie znającej granic wyobraźni, tworzy surrealne kompozycje, szczególnie podziwiane przez miłośników fantastyki we wszystkich odmianach. Zainspirował np. autora fantasy Harlana Ellisona do napisania 30 krótkich opowiadań, które wraz z obrazami Yerki złożyły się na publikację pt. "Mind Fields". To samo amerykańskie wydawnictwo "Morpheus International" wydało album "The Fantastic Art of Jacek Yerka". W 1995 artysta został laureatem prestiżowej World Fantasy Award dla najlepszego artysty. Wystawia w kraju i za granicą (w Niemczech, Francji, USA i in.), będąc cenionym reprezentantem nurtu sztuki fantastycznej. Współpracował przy produkcji amerykańskiego filmu pt. "Strawberry Fields", gdzie obrazom miała towarzyszyć muzyka Beatlesów.

Zając Zbigniew

Pseudonim "Cortes". Mieszka w Katowicach. Tworzy dzieła klasyczne, realistyczne, nie jest mu obcy impresjonizm, surrealizm, czy kubiz. Wyspecjalizował się w tworzeniu kopii dzieł mistrzów epoki baroku, renesansu, czy secesji. Najczęściej jednak kopiuje przedstawicieli tzw. Młodej Polski. Tworzy dla samej przyjemności zmagania się z wysokim kunsztem jakie stawiają najwięksi artyści. Ani dzieło do kopiowania, ani jego fragment nie stanowią przeszkody przy realizacji zamówienia. Maluje techniką olejną, na półtnie lub desce. Z wielką łatwością także rysuje.

Najczęściej spod jego pędzla wychodzą kopie takich malarzy, jak Rembrandt, Kowalski, Brandt, Chełmoński, Matejko, Monet, Kossak, Repin, Shishkin, Beksiński, Szermentowski, Chardin, Vermeer, Ajwazowski, oraz wielu innych znakomitych malarzy.

Zasada Joanna

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale Realizacja obrazu filmowego, telewizyjnego i fotografia, wcześniej ukończyła PLSP w Bydgoszczy na kierunku grafika.
Nagrodzona dyplomem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2001) oraz Ministerstwa Kultury i Sztuki (1999). Reprezentowała okręg pomorski i kujawsko-pomorski na prestiżowym 3 biennale fotografii "nie-codzienność" w Poznaniu. Uczestniczyła w wystawie "Medium jako medium" w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie. Obecnie uczy fotografii w SOSW nr 2 w Grudziądzu oraz realizuje się twórczo na różnych płaszczyznach (kolaż, wideo instalacje, scrapbooking, aranżancja wnętrz). Ostatnio zafascynowana rzeźbą i tworzeniem aniołów z przesłaniem.

Zdybał Mariusz

Mariusz Zdybał urodził się w Warszawie. Wykształcenie osiągnął w  całkowicie odmiennej dziedzinie i niespodziewanie odkrył swoją własną drogę artystyczną. Po latach samokształcenia osiągnął sukces tworząc własny styl.


Jego prace mogą być kojarzone z symbolizmem, nie jest to jednak bliski związek. Jego głęboki respekt dla artystycznego procesu twórczego wynika z potrzeby pokonywania przeszkód natury materialnej i cierpliwości, potrzebnych do osiągnięcia upragnionych efektów technicznych i estetycznych.


Niekonwencjonalny warsztat połączył wyobraźnię i naturalny talent. W jego twórczości dominują kobiety – wszystkie typy – zarówno perwersyjne, wyidealizowane, jak i femme fatale, kobiety tajemnicze i niespokojne.


Poza malarstwem sztalugowym Mariusz Zdybał zajmuje się ilustracją książkową, plakatem, malarstwem ściennym, projektowaniem wnętrz i mebli.

Żegalski Leszek

Niełatwo jest zdobyć uznanie jednocześnie w ojczystym kraju i na świecie. Udaje się to tylko tym, którzy potrafią wywoływać żywe emocje i manifestować swoje idee bez kompromisów – jak on. Skandalista i ekscentryk, Maestro Leszek Żegalski, od lat nie pozostawia nikogo obojętnym wobec swoich dzieł.

Urodził się w 1959 roku w Cieszynie. Studiował grafikę i malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Zasłynął jako król kontrowersji – jego słynny obraz „Opus Dei“, przedstawiający Jezusa na toalecie, wisiał na Krakowskim Przedmieściu tylko jeden dzień, zanim usunęła go cenzura. W muzeum Wallraf-Richartz w Kolonii osobiście powiesił swoją pracę obok obrazu Bracka, a w Luwrze umieścił swój obraz na ścianie jednej z toalet; w obu przypadkach nie zostało to odkryte przez wiele dni. Teraz najważniejsze prace Żegalskiego zostały zebrane przez Dagma Art, aby przedstawić je szerszej publiczności.

Żejmo Dariusz

Urodzony w Kożuchowie w 1966 roku. Mieszka i tworzy w Toruniu. Absolwent Sztuk Pięknych (specjalizacja: malarstwo) Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Autor okładek i ilustracji do książek, oraz projektant grafik wydawniczych, okładek i ilustracji czasopism dziecięcych. Jest również autorem setek foto-grafik, które pragnie zbliżyć do malarstwa. Uprawia malarstwo olejne, pastele, tworzy freski i rzeźby z papier mache. Tworzy głównie w komputerze, korzysta wyłącznie z własnej twórczości i z własnych zdjęć wykonanych aparatem cyfrowym Olympus Camedia.

Wystawy:
2007 - Wystawa fotograficzna pt. EVE by Darek ZEJMO w South Tipperary Arts Centre, Clonmel, Irlandia
2012 – Galeria i Ośrodek Plastycznej Twórczości Dziecka w Toruniu
Nagrody i wyróżnienia:
1993 - I Nagroda na Festiwalu Komiksu w Łodzi
2000 - „DONG” Nagroda Fundacji Dziecka za najlepsze ilustracje za cykl książeczek „Wierszyki babuni”
2001 - „DONG” Nagroda Fundacji Dziecka za najlepsze ilustracje za „Gry i zabawy przedszkolaka”
2004 - Wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Magazynu FOTO
2005 - II Nagroda w konkursie firmy Coffee Haven